هرگاه با ازدواج صحیح یا فاسد یا زنا ، آمیزش صورت گیرد ، خواه زن ، خردسال و خواه بالغ یا نابالغ باشد ، دیگر دوشیزه نیست و پدر حق ندارد بی‌اجازه وی ، او را شوهر دهد .[٤٢٩]

امام مالک بن انس ، می‌گوید :

زنی که دوشیزه نیست ، جز به رضایتِ وی ، نباید شوهر داده شود .[٤٣٠]

ابن مُنذِر در الاجماع می‌نگارد :

علما اجماع دارند که شوهر دادن دختر غیر دوشیزه ، از سوی پدر ، بی‌رضایت وی ، جایز نیست .[٤٣١]

عینی در العمدة (به نقل از «التوضیح») می‌نویسد :

ائمه فتوا در همه سرزمین‌ها اتفاق دارند بر اینکه جایز نیست پدر ، دختر بیوه‌اش را بی‌اجازه وی ، شوهر دهد .[٤٣٢]

ابن حَزم ، افزون بر سخن فوق ، می‌گوید :

زن بیوه ، با هر که خواست ازدواج می‌کند ، هر چند پدر ناخشنود باشد . مالک می‌گوید : پدر و غیر پدر ، حق ندارد غیر دوشیزه را شوهر دهد مگر با اجازه وی .[٤٣٣]

[٤٢٨]. الأم ٥: ١٧.

[٤٢٩]. همان ، ص ١٨.

[٤٣٠]. احکام قرآن (جصاص) ٢: ٣٤٢.

[٤٣١]. الإجماع والإشراف علی مذاهب أهل العلم: ٧٤ ، رقم ٣٤٩.

[٤٣٢]. عمدة القاری ٢٠: ١٣٠.

[٤٣٣]. المحلی ٩: ٤٥٩.