روایاتِ اهل سنت به سياسـى ـ عاطفى بودن اين زناشويى (همزمان با هم) اشاره دارد و اينكه عُمَر ـ با ادعاى خويشاوندى پيامبر ـ لذت [و كام‌جويى با اُمّ كلثوم] را مى‌طلبيد ، اما آن دسته از اخبار شيعى كه بر وقوع اين ازدواج دلالت دارند ، اكراه و اجبار را از سوى عُمَر گویاست .

و اگر به فرض و از باب جمع میان اقوال ، این ازدواج صورت گرفته باشد عُمَر کنیز زاده امام ١ را گرفت ، نه دختر فاطمه علیها السلام را .

ششم

مُغِيرة بن شعبه به عُمَر گوشه (و كنايه) زد . هنگامى كه عُمَر در مراسم حج اُمّ جميل را ديد به مُغِيره گفت : آيا اين زن را مى‌شناسى ؟ مُغِيره پاسخ داد : آرى ، اين ، اُمّ كلثوم دختر على است !

اين تعريض مُغيره به عُمَر بدان جهت بود كه عُمَر پيوسته به اُمّ كلثوم مى‌انديشيد و بر ازدواج با او پای می‌فشرد .

اين دل مشغولى ، به جهت آیند و روندِ زياد عُمَر به خانه حضرت على ١ بسیاری از مردم را بد آمد ، تا آنجا كه عُمَر ناگزير شد به منبر رود و از خود دفاع كند و بگويد :

اى مردم ، والله‌ ، مرا بر پافشارى ازدواج با اُمّ كلثوم ـ و اِصرار بر على براى اين كار ـ وا نداشت مگر اين سخن كه شنيدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مى‌فرمود : [٩٩٨]

هفتم

روایـات ازدواج اُمّ کلثوم با عُمَر ، گاه به عمد و گاه به خطا ، در هم آمیخته‌اند . این تداخل (چه عمدی باشد و چه خطایی) ما را از یقین قطعی به

[٩٩٨]. مناقب الامام على (ابن مغازلى): ١١٠؛ نگاه كنيد به ، تاريخ بغداد ٦: ١٨٢ ، رقم ٣٢٣٧.