از دختر ابوبكر رهنمون می‌شوم) ناشى از اعتقاد او به شايسته‌تر بودن دختر على از دختر ابوبكر نمى‌باشد (هرچند اين امر ميان مسلمانان از مُسلّمات است ؛ زيرا اُمّ كلثوم از نظر قرابت ، به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نزديک‌تر است) بلكه كلام عَمْرو بن عاص اشاره دارد به اينكه اُمّ كلثوم ـ دختر على ـ براى خدمتكارى در خانه عُمَر از دختر ابوبكر بهتر است ؛ زيرا اگر عُمَر او را كتک زند يا بر او تندى كند ، مخالفان على ١ و دشمنانش را ـ مانند مُعاويه و عَمْرو بن عاص و مُغِيْرَه و ـ به وَجد مى‌آورد .

عَمْرو بن عاص آن گاه كه به عُمَر بن خطّاب پيشنهاد مى‌كند اُمّ كلثوم دختر على را بگير ! مى‌داند كه دختر على نازک طبع است و از دختر ابوبكر حقش واجب‌تر مى‌باشد ، و نمى‌تواند عتابِ عُمَر را (كه حيله‌گرى چون عَمْرو بن عاص توانِ تحملش را ندارد) برتابد ؛ زيرا مى‌گويد :

ما نمى‌توانيم خوى تو را اصلاح كنيم ! دختر ابوبكر كه جاى خود دارد ! آن گاه كه در چيزى با تو مخالفت ورزد و تو بر وى برآشوبى ؟!

پس از همه اين‌ها ، روشن شد كه پيشنهاد عَمْرو بن عاص از روى حُسْنِ نيّت نبود ، بلكه با سوءِ نيت (و بدخواهى) صورت گرفت .

آرى ، عَمْرو بن عاص ، كينه‌هاى نهفته درونى‌اش را بر ضد على و فرزندانش ـ در لباس يک انسان خيرخواه و اَمين ـ مطرح ساخت ؛ زيرا مى‌گويد : «أَنَا لكَ بها ، وأدُلّك عَلَى خَيْرٍ منها» ؛ عایشه با من ! بهتر از دختر ابوبكر را نشانت مى‌دهم .

اين امر فرزانگان را نمى‌فريبد ، محققان (و كسانى كه متون را مطالعه كنند) درمى‌يابند كه عَمْرو بن عاص ، به عُمَر خط داد و برایش طرح ریخت كه به خانه و حريم على بن اَبى طالب ١ درآيد ؛ يعنى وى نقشه راه را براى عُمَر كشيد و توجيه لازم را در اختيارش قرار داد تا به اين ازدواج دست يابد و به اين ترتيب ، خودش [با يک تير دو هدف را بزند] هم به مولايش خدمت كند و هم بر