نیز عُمَر ازدواج با اُمّ كلثوم ـ يا اصرار بر اين كـار ـ را نـباید در پیش می‌گرفت در حالى كه على ١ مى‌گفت : دخترانم را براى پسران برادرم جعفر نگه داشته‌ام ![٨٦٩] و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آرزو داشت اولاد علی علیه‌السلام و جعفر پیوند زناشویی ببندند . در روایت آمده است كه پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به اولاد على و جعفر نگريست و فرمود :

بَناتُنا لِبَنينا ، وَبَنُونا لِبَناتِنا ؛[٨٧٠]

دختران ما براى پسرانمان است ، و پسران ما براى دخترانمان .

آیا خردمندانه می‌نماید که علی علیه‌السلام اُمّ کلثومی را به عُمَر (که پیرمرد است) بدهد و به عَوْن (فرزند برادرش جعفر) ندهد ، در حالی که وی پیش زاده امام بود و به همراه مادرش اَسما ، در خانه آن حضرت می‌زیست و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ازدواج فامیلی [میان آن‌ها] را آرزو داشت .

پیداست که عرب فرزندانشان را جز به پسر عموهای هم‌شأن آن‌ها نمی‌دادند و بی‌هیچ سخنی ، اولاد جعفر و عقیل ، هم‌شأن فرزندانِ علی علیه‌السلام بودند . چگونه عُمَر بر ازدواج با یکی از دخترانِ علی علیه‌السلام پاى مى‌فشارد ، در حالى كه خود ديگران را مُلْزَم مى‌سازد به اينكه : مرد ، بايد با زنِ هم شأن خود ازدواج كند و زن [نيز] مردِ هم شأن خويش را بگیرد ؟

بی‌گمان ، اُمّ كلثوم ، نه از جهت حَسَب و نه از نظر نَسَب هم‌پايه عُمَر نبود .

از مُجاشع اَسَدى روايت شده كه گفت :

زن جوانى را نزد عُمَر آوردند كه او را به شيخ سالمندى داده بودند و آن زن وى را به قتل رساند .

[٨٦٩]. طبقات ابن سعد ٨: ٤٦٣؛ تاريخ دمشق ١٩: ٤٨٦؛ الاصابة ٨: ٢٩٤ (دراين مآخذ آمده است: «حبستُ بناتي على بني جعفر»).

[٨٧٠]. من لا يحضره الفقيه ٣: ٣٩٣ ، حديث ٤٣٨٤.