كَفَروا بالأحكام وكَفَروا بالنِعَم كفراً لَيْس كَكُفْر المُشْـِركين الَّذينَ دَفَعوا النُبُوَّة وَلَمْ يُقِرُّوا بِالإسْلام ، وَلَو كانوا كَذِلك ما حَلَّت لَنا مُناكِحَتَهم ولا ذَبائِحَهُم وَلا مَواريثَهُم ؛[٨٧٨]

آنان به احكام الهى كفر ورزيدند و ناسپاس نعمت‌ها شدند ! كفرشان مانند كفر مشركانى نيست كه نبوت را برنتافتند و اسلام را نپذيرفتند . اگر آنان چنين بودند براى ما ازدواج با آن‌ها حلال نبود و نمى‌توانستيم گوشت حيوانى را كه آن‌ها ذبح مى‌كنند بخوريم و به ميراثشان دست يابيم .

از این رو ، زن دادن به کافر ـ یا کسی که احتمال دارد کافر باشد ـ شخص را کافر نمی‌سازد . سَمْعانی این نکته را درمی‌یابد و از حرفش باز می‌گردد و می‌گوید : یا او را فاسق می‌سازد .

نكته دوم

در کتاب یکی از متکلمان دیدم که با طرح یک مسئله علمی و وارسی آن ، خاطرنشان می‌ساخت که : از نظر عقل ، ناشدنی نيست كه انبيا و فرستادگان خدا به شرک و نظاير آن ، دست يازند ـ با اينكه از ناحيه خدا معصوم‌اند ـ چه رسد به صحابه ؛ زيرا خداى متعال مى‌فرمايد :

[٨٧٨]. دعائم الإسلام ١: ٣٨٨ (و به نقل از آن در مستدرک الوسائل ١١: ٦٦ ، حديث ١٢٤٤٠).