چون صبح شد ، عُمَر نزد رسول خدا ٠ آمد و گفت : ای رسول خدا ، در پیشگاه خدا و تو از این خطا ، پوزش می‌خواهم . پس از نماز عشا ، پیش زنم رفـتم . بوی خـوشی یافتم ، نفسـم مرا وسوسه کرد و فریفت ، با زنم همبستر شدم .

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود : ای عُمَر ، این کار از تو شایسته نیست ! اشخاصِ دیگر به پا خاستند ، و مانند عُمَر به کار خویش اعتراف نمودند . از این‌رو درباره عُمَر و اصحاب او ، این آیه نازل شد ﴿أُحِلَّ لَكُمْ﴾ [٤٠١] یعنی برایتان مباح است ﴿لَيْلَةَ﴾ [٤٠٢] (در شب) مقصود از شب ، شب‌های ﴿الصِّيَامِ﴾ [٤٠٣] ماه رمضان است ﴿الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ﴾ [٤٠٤] (آمیزش با زنانتان) رَفَث ، سخنی است که بر زبان آوردنِ آن (ذکر جماع و انگیزه‌های آن) زشت می‌باشد . رَفَث ـ در اینجا ـ کنایه از آمیزش جنسی است .[٤٠٥]

همچنین آمده است که عُمَر از پشت با زنش آمیزش کرد ، سپس پیش رسول خدا آمد و گفت : ای رسول خدا ، هلاک شدم ! پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم پرسید : چه چیز تو را هلاک ساخت ؟ عُمَر گفت : «حَوَّلْتُ رَحْلِيَ البارِحَةَ» (زینم را دیشب واژگون سوار شدم) پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم هیچ پاسخی به وی نداد . خدا این آیه را نازل فرمود :

﴿نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ﴾ ؛[٤٠٦] زنانتان ، کشتزار شمایند ، از هر کجا خواستید به مزرعه خود درآیید .[٤٠٧]

[٤٠٠]. فضائل الأوقات (بیهقی): ١٣٦ حدیث ٣٠؛ احکام القرآن (ابن عربی) ١: ١٢٧؛ تفسیر عز الدین عبد السلام ١: ١٩٢.

[٤٠١] ـ ٥. سوره بقره (٢) آیه ١٨٧.

[٤٠٥]. تفسیر الخازن ١: ١١٦؛ تفسیر النسفی ١: ١٠٥؛ تفسیر الواحدی ١: ١٥٢.

[٤٠٦]. سوره بقره (٢) آیه ٢٢٣.

[٤٠٧]. مسند احمد بن حنبل ١: ٢٩٧؛ سنن ترمذی ٤: ٢٨٤؛ سنن بیهقی ٥: ٣١٤ (و جلد ٦ ، ص ٣٠٢)؛ مسند ابی یعلی ٥: ١٢١.