مجموعه روایاتی که بیان شد ، میزانِ تندی و درشت‌خویی عُمَر را می‌نمایاند . طبیعی است که زن (هر زنی که باشد) زندگی با چنین شخصی را که با مردم و با زنانش تندخوست ، نمی‌پسندد ؛ زیرا شادی و شوخی را در سخن و چهره‌اش نمی‌بیند ، هر آنچه می‌نگرد تندی و درشتی و ترش‌رویی است با مردم و با زنان .

زن ، سرشت عاطفی دارد [نازک‌دل است] و از احساسات شکننده‌ای برخوردار می‌باشد ، دوست ندارد با انسانی تا این حد ـ خشن که برخورد سنگدلانه‌ای با مردم دارد ـ زندگی کند ؛ به ویژه آن‌گاه که دریابد این شخص ، نگاه دشمنانه و تحقیر آمیزی نسبت به زنان دارد .

مشهور است که زنان ازدواج با عُمَر را خوش نداشتند ؛[٣٧٣] زیرا وی ، نگرش خاص و نادرستی به آن‌ها داشت .

در بلوغ الإرب و تفسیر قرطبی (و دیگر جاها) این توصیفِ عُمَر درباره زنان آمده است که گفت :

إِنَّ النِّساءَ شیاطینٌ خُلِقْنَ لَنا

نَعُوذُ بالله مِن شَرِّ الشَّیاطینِ[٣٧٤]

ـ زنان شیطان‌هایی‌اند که برای ما آفریده شدند . از شر این شیطان‌ها به خدا پناه می‌بریم .

در اَنساب الأشراف می‌خوانیم :

عُمَر بدان خاطر که زنی درباره چیزی نظر داد ، سرزنش‌کنان بر سرش داد کشید و گفت : تو را چه به این ؟! شما زنان ، عروسکانِ بازی‌اید ! به پشم

[٣٧٢]. اعلام الوری ١: ٣٩٧.

[٣٧٣]. بنگرید به ، دراسات نقدیّه لمرویّات عُمَر.

[٣٧٤]. بلوغ الإرب في معرفة أحوال العرب ٢: ١٣؛ تفسیر قرطبی ٧: ٦٨؛ فیض القدیر ٢: ١٧٧.