علی ، به خاطر خردسالی اُمّ کلثوم ، عذر خواست و او را پیش عُمَر فرستاد تا وی را بنگرد و به عذر علی پی ببرد . آن حضرت «حُله» (جامه) را به عنوان کنایه از وی قرار داد . گاه از زنان به «لباس» کنایه آورند .[٥٢٩]

ثـعلبی در تفسیرش ، از عـطاء خراسانی ، ماجرای این ازدواج را روایت می‌کند . در آن ، آمده است :

علی ، گفت : اُمّ کلثوم ، را پیش تو می‌فرستم تا خردسالی‌اش را بنگری . از این رو ، وی را پیش عُمَر فرستاد . اُمّ کلثوم ، نزد عُمَر آمد [٥٣٠]

در سنن سعید بن منصور ، می‌خوانیم :

علی ، گفت : اُمّ کلثوم را پیش تو می‌فرستم ، به وی نگاه کن .[٥٣١]

بنابراین ، امام علی علیه‌السلام آن‌گاه که گفت : «اُمّ کلثوم ، کودک است» سخن دروغ بر زبان نیاورد (از نسبت دروغ به امام ١ به خدا پناه می‌بریم) زیرا کمتر از نُه سال داشت و این سخن ، بدان معناست که وی ، دختر زهرا ٢ نبود ، بلکه دختر امام علی از زنِ دیگر یا دختر خوانده او ، به شمار می‌آمد (البته اگر اخبار این ازدواج در کتاب‌های شیعه و سنی ، درست باشد) .

آری ، بعضی از روایات ، بعض دیگر را تخطئه می‌کند یا با آن‌ها سازگار نمی‌افتد ؛ زیرا شهادت دختر زهرا ٢ به نحله بودن فدک ـ چنان که ابن حجر هیتمی آن را حکایت می‌کند ـ[٥٣٢] در سن کمتر از چهار یا پنج سال ، تصوّر ناشدنی

[٥٢٩]. الفائق ١: ٣٠٩ ، ماده «حلل».

[٥٣٠]. تفسیر ثعلبی ٣: ٢٧٧؛ غریب الحدیث (خطابی) ٢: ١٠٠؛ مختصر کتاب الموافقه: ١٦٨.

[٥٣١]. سنن سعید بن منصور ١: ١٧٣؛ الشرح الکبیر ٧: ٣٤٧.

[٥٣٢]. الصواعق المحرقة ١: ٩٣.