اُمّ کلثوم ، از پشت پرده ، صدا به گریه بر افراشت و گفت : ای اهل کوفه ، شرمتان باد ! چه‌تان شده است ؟! حسین را خوار ساختید و کشتید و اموالش را غارت کردید و به ارث بردید و زنانش را اسیر ساختید و بیچاره و آواره کردید ! مرگ و نابودی ، بر شما باد .

وای بر شما ! می‌دانید چه فاجعه‌ای را مرتکب شدید ؟! و چه بار سنگینی بر دوش انداختید ؟! و چه خون‌هایی ریختید ؟! و [دل[ کدام زن باکرامت را مجروح ساختید ؟! و ]زینت] کدام دختر خردسال را ربودید ؟! و کدام اموال را غارت کردید ؟!

بهترین مردان را ـ بعد از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ـ کشتید و رحمت از قلب‌هاتان کَنْده شد .

هان ! بدانید که حزب خدا چیره است و حزب شیطان ، شکست می‌خورد .[٢٨٨]

قصد ندارم همه آنچه را درباره «اُمّ کلثوم» و «زینب» در کتاب‌های تاریخ آمده است ، بیاورم (این موضوع ، نیازمند پژوهشی کامل و جداگانه است) به همین مقدار بسنده می‌کنم . آن‌ها را آوردم تا بیان دارم که امام علی علیه‌السلام از فاطمه علیها السلام دختری داشت که نام یا کنیه‌اش «اُمّ کلثوم» بود ،[٢٨٩] لیکن حضور وی در ماجرا کربلا ، این قول را تضعیف می‌کند که گفته‌اند : وی ، زنِ عُمَر بود و به همراه پـسری که داشت در یک روز مُرد و ابن عُـمَر یا سعید بن عاص ، بر

[٢٨٧]. همان ، ص ٦٤.

[٢٨٨]. اللهوف: ٩١؛ بحار الأنوار ٤٥: ١١٢.

[٢٨٩]. گرچه بر این باورم که «اُمّ کلثوم» کنیه آن بانو بود ، نه اسم وی.