زینب ٢ فرمود : وای از این داغ بزرگ ! کاش می‌مردم و این روزها را نمی‌دیدم ! جدّم رسول خدا درگذشت ، پدرم علی رحلت کرد ، مادرم فاطمه رخت بربست ، برادرم حسن از دنیا رفت ، و اکنون حسین از مرگش خبر می‌دهد .

[راوی] می‌گوید :

زنان گریستند و بر گونه‌ها سیلی زدند اُمّ کلثوم ، صدا می‌زد : ای وای جدم ، ای وای پدرم علی ، ای وای مادرم ، ای وای حسنم ، این وای حسینم ، ای وای بر دل ما بعد از تو ، ای وای ابو عبدالله !

حسین ، اُمّ کلثوم را به کناری کشید و او را به صبر واداشت و گفت : خواهرم ، به تسلِّی خدا ، خود را آرامش بخش و به قضای الهی تن سپار [٢٠٣]

اگر این اُمّ کلثوم ، خواهر امام حسین ١ از «اُمّ ولد» (کنیز) می‌بود ، «وا جدّا» و «وا اُمّا» (ای وای جدم ، ای وای مادرم) صدا نمی‌زد . اینکه وی ، جَدّش رسول خدا را ندا می‌کند و مادرش زهرا را صدا می‌زند ، رهنمون است به اینکه وی ، خواهر تنی امام حسین ١ بود ، نه اینکه خواهر ناتنی باشد .

در روایت دیگری آمده است که اُمّ کلثوم به شمر ، گفت : مانند جدّم [محمد] مصطفی و پدرم ، علی مرتضی و مادرم ، فاطمه زهرا کجا پیدا می‌شود ؟[٢٠٤]

آری ، بعضی از روایات ، عام است و بر اینکه اُمّ کلثوم ، خواهر تنی امام حسین ١ باشد ، دلالت روشن ندارد .[٢٠٥]

لیکن در برابر این روایات ، احادیثِ دیگری هست که بیان می‌دارد وی ،

[٢٠٣]. الفتوح ٣: ٨٤؛ مقتل الحسین ١: ٢٣٨.

[٢٠٤]. ذریعة النجاة: ٢٢٠ ، اثر گرمارودی.

[٢٠٥]. بنگرید به ، مختصر تذکره قرطبی: ١٢٠؛ الفتوح ٥: ١٢٠؛ بلاغات النساء ٤٠: ٢٣؛ التذکرة الحمدونیة ٦: ٢٦٤ ، رقم ٦٣٢؛ النهایة في غریب الحدیث ٣: ٤٢٢.