این شیوه ، همان تاریخِ حکومتی است ؛ زیرا می‌بینیم جهتی را تحریف می‌کند و رویکرد دیگری را صحیح می‌شمارد و با قلم‌هایی که سمت و سوی ویژه‌ای را دنبال می‌کند به نگارش درمی‌آید و از روی حُبّ و بُغض (اینکه از جریانی خوشش می‌آید و از حرکتی نفرت دارد) نوشته می‌شود .

آنان از ما می‌خواهند که (همچون آن‌ها) دهانمان را ببندیم و بر حقایق سرپوش نهیم ؛ بعضی از رخدادها را نقل کنیم و بعض دیگر را واگذاریم .

همین امر ، ما را بر آن می‌دارد که به یک دیدگاه نچسبیم ، و در رویدادها ، دور اندیشانه درنگ ورزیم ، آنچه را به سود یا ضرر است در نظر آوریم و رویدادها را (به دور از هاله‌ای که بر اشخاص افکنده‌اند) به همراه آثار و پیامدهای آن‌ها ، وارسی نماییم .

زیرا این اشخاص ، ادعا نکرده‌اند که معصوم‌اند و اَحدی برای آن‌ها عصمت ، قائل نشده است .

از این خاستگاه ، بیان سیره شخصی عُمَر (به ویژه در ماجرای ازدواج با اُمّ کلثوم) ضرورت دارد و در بردارنده توضیح امور بسیاری در این مسئله است .

این بحث را برای روشن ساختنِ حق و آگاهی به دیدگاه دیگر (بدون ابهام و بی‌مدارا با اهل سنت) می‌آوریم .

ما در این بحث ، می‌خواهیم متونی را که به آن‌ها برای وقوع ازدواج عُمَر با اُم کلثوم (دختر علی علیه‌السلام) استدلال شده است ، به حرف آوریم تا بیان داریم که آن‌ها به سیمای امام علی علیه‌السلام و عُمَر (هر دو) آسیب می‌زند ، بلکه به عُمَر لطمه بیشتری وارد می‌سازد ؛ چرا که سیمایی از عُمَر را به تصویر می‌کشد که دوستدارانش آن را نمی‌پذیرند ، و هر مسلمان با انصاف و غیرتمند (که در دین و ارزش‌ها کوشاست) آن را پس می‌زند ؛ زیرا با آموزه‌های راستین قرآنی و حدیثی و تاریخی و اجتماعی (که مسلمانان بر آن اتفاق‌نظر دارند) ناسازگار است .