نویسنده در این کتاب ، به موضوع نام گذاری فرزندان ائمه ٤ به اسم خلفا می‌پردازد و با استقرا این ادعا را می‌کاود و نشان می‌دهد که بعضی از این نام‌ها موجودند و بعضی دیگر از «عَمْرو» به «عُمَر» تحریف شده‌اند و نسبت بعضی از این نام‌ها به اولاد امامان ٤ دروغ است .

فصل پایانی کتاب به واژه «ابوبکر» اختصاص می‌یابد و اینکه آیا این واژه ، اسم است یا کنیه به شمار می‌رود ؟ آیا برای مدح می‌آید یا سرزنش را گویاست ؟ چقدر این کلمه با «ابو الفصیل» ارتباط دارد ؟ واژه‌ای که به گفته ابو سفیان ، نام پسر ابو قحافه در جاهلیت بود و در دوران اسلام ، به «ابوبکر» تغییر یافت .

این کتاب ، در ایران دو بار چاپ گردید ؛ بار اول مرکز پژوهش‌های اعتقادی (وابسته به دفتر آیة الله العظمی سیستانی) در سال ١٤٣١ هجری ، آن را به چاپ رساند و بار دیگر ، به وسیله «مؤسسه رافد» انتشار یافت .

آقای سید هادی حسینی ، این کتاب را با عنوان «نام خلفا بر فرزندانِ امامان ٤» به زبان فارسی بازگرداند و انتشارات «دلیل ما» در بهار سال ١٣٩٠ شمسی ، آن را در ٦٥٦ صفحه به چاپ رساند و در بهار سال ١٣٩٤ شمسی ، چاپ دوم این کتاب را روانه بازار ساخت .

نیز متن عربی کتاب را آقای سَمیر کرمانی ، خلاصه کرد و انتشارات آستان حضرت ابوالفضل العباس ١ آن را با عنوان «تسمیة أولاد الأئمّة بأَسماء الخلفاء ، الشبهة الواهیة» (شبهه پوچِ نام گذاری اولاد امامان ٤ به اَسامی خلفا) در سال ١٤٣٥ هجری به چاپ رساند .

٨ . عارفاً بحقّکم (زیارت عارفانه)

این کتاب ، رهنمودهای ارزنده‌ای درباره ولایت و مودّتِ خاندانِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در بردارد . نویسنده ، خاطر نشان می‌سازد که زیارتِ خاندان رسالت ، عهدی بر دوش