این خبر ، اثبات می‌کند که عبدالله بن جعفر با اُمّ کلثوم (دختر علی و فاطمه ٣) ازدواج کرد . پیش از این ، درباره عبدالله بن جعفر سخن گفتیم و اثبات کردیم که نمی‌توان این ازدواج را پذیرفت ، نه بعد از وفات زینب و نه بعد از طلاق آن بانو (اگر طلاق وی ثابت شود) .

زیرا حضرت زینب ٢ در سال ٦٢ هجری ، نزد عبدالله بن جعفر درگذشت .

در الطبقات الکبرى آمده است که عبدالله بن جعفر بعد از زینب ٢ با خواهرش اُمّ کلثوم ازدواج کرد[٩١٢] و فرزندی از او به دنیا آورد که «زینب» نامیده شد و معاویه به مروان ـ که حاکم مدینه بود ـ نوشت که او را به عقد فرزندش یزید درآورد .[٩١٣]

معنای این سخن آن است که زینب ، دختر عبدالله بن جعفر از اُمّ کلثوم (دختر علی علیه‌السلام) بعد از سال ٦٣ هجری به دنیا آمد ! [٩١٤] یعنی وی پس از مرگ معاویه در سال ٦٠ هجری و بعد از شهادت دایی‌اش حسین ١ در سال ٦١ هجری زاده شد ! دایی‌ای که مانعِ ازدواج زینب با یزید شد ، سپس او را به عقد قاسم بن محمد بن جعفر درآورد ! !

یعـنی اینان می‌خواهند به اختـلاف میان حسین ١ و یزید ، بُعد عاطفی دهند و آن را با خواستگاری یزید از «اُرَیْنَب» (دختر اسحاق) و سعی امام ١ در دور ساختن اُرَینب از یزید و باز گرداندنِ وی به شوهرش (بر اساس داستان مُفَصلی که در کتاب‌های تاریخ هست) کنار هم قرار دهند .

در حالی که زینب ـ دختر عبدالله بن جعفر ـ در دوران یزید و حسین ١ به دنیا نیامده بود . نیز مادرش اُمّ کلثوم ، حدود ده سال پیش از آنکه به عقد پدرش

[٩١١]. تاریخ دمشق ٥٧: ٢٤٥؛ طبقات ابن سعد ١: ٤١٤.

[٩١٢]. طبقات ابن سعد ٨: ٤٦٣.

[٩١٣]. اَنساب الأشراف ٥: ١٥٠؛ تاریخ دمشق ٥٧: ٢٤٥.

[٩١٤]. زیرا تا پیش از این تاریخ ، زینب (خواهر اُمّ کلثوم) زنش بود (م).