بالاترين دليل بر درستى آن ، فِعل امام ١ است (با توجه به عصمت آن حضرت و اينكه فعلش حجت است) زيرا اگر اين كار جايز نبود ، از امام ١ بروز نمى‌يافت .[٨٨٩]

و در كتاب الاقتصاد مى‌نگارد :

هركس شهادتين را بگوید و به ظاهر اسلام چنگ آویزد ، ازدواج با او جايز است .

و از اين دست است ازدواج ، ارثْ‌بردن ، دفنِ مردگان ، نماز بر ميت و احكام ديگر .

بنابراين ، جايى براى سؤال باقى نمى‌ماند .[٨٩٠]

حَلَبى (م ٤٤٧ ھ) در تقريب المعارف مى‌نويسد :

افزون بر اين ، حالِ عُمَر در مخالفت [با اسلام[ از حال عبدالله‌ بن اُبَىّ اَبى سَلُول ـ و ديگر منافقان ـ بدتر نيست . آنان در زمان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به خاطر اظهار شهادتين و فرمان‌بَرى از ]احکامِ[ اسلام ]با زنانِ مسلمان] ازدواج مى‌كردند .

[٨٨٩]. بنگرید به ، تمهيد الأصول: ٣٨٦ ـ ٣٨٧.

[٨٩٠]. الاقتصاد فيما يتعلّق بالاعتقاد: ٢١٣.