همه اينها براى اين بود كه آن حضرت مى‌بايست در تعامل (و برخورد) با مردم ، ظاهر كارهاى آن‌ها را ملاک قرار دهد نه باطنشان را . شيوه آن حضرت در اين راستا مانند ديگر پيامبران الهى است ؛ نوح و لوط ـ دو تن از پيامبران خدا ـ با زنانشان براساسِ ظاهرشان رفتار مى‌كردند .

— از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روايت شده كه فرمود :

إنّما أَقْضي بَيْنَكم بِالبَيّناتَ والأَيْمان فأيُّما رَجُلٍ قَطَعْتُ لَهُ مِن أَخِيه شيئاً ، فإنّما قَطَعْتُ له به قِطْعَةً مِنَ النَّار ؛[٨٨٧]

من ميان شما به بيّنه‌ها و سوگندها قضاوت مى‌كنم . هرگاه برای كسى [بر اساس شاهد و سوگند ، به ناحق] چيزى از برادر ايمانى‌اش جدا كنم ، پاره‌اى از آتش را براى او جدا ساخته‌ام .

— در خبر ديگر آمده است كه ، پيامبر فرمود :

من بشرم ! شما نزدم به شكايت مى‌آييد ، شايد يكى از شما نتواند حرفش را درست بزند و حجتش را اَدا كند [بدانيد[ هر شخصى كه من از مال برادرش چيزى را به نفع او ]بر اساس ظاهر و بر خلاف واقع[ قضاوت كنم و او آن را برگيرد ، ]بداند که] قطعه‌اى از آتش را برايش بُريده‌ام .[٨٨٨]

[٨٨٧]. الكافى ٧: ٤١٤ ، حديث ١؛ تهذيب الأحكام ٦: ٢٢٩ ، حديث ٥٥٢.

[٨٨٨]. صحيح بخارى ٦: ٢٥٥٥ ، حدیث ٦٥٦٦؛ نیز بنگرید به ، صحیح مسلم ٣: ١٣٣٧ ، حدیث ١٧١٣؛ سنن ابن ماجه ٢: ٧٧٧ ، حدیث ٢٣١٧ ـ ٢٣١٨ (در چاپ يک جلدى ، حديث ٢٣١٧)؛ سنن بيهقى ١٠: ١٤٣ و١٤٩ ، حدیث ٢٠٢٨٩ و ٢٠٣١٩.