معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٩٣

دو پرسش

در اينجا دو سؤال پيش مى‌آيد که سَمْعانی در طرح سؤال دوم ، زیاده‌روی می‌کند :

نخست : آيا امام على ١ اُمّ كلثوم را با خشنودى كامل به همسرى عُمَر درآورد يا اين تزويج از روى اكراه و تقيه ، صورت گرفت ؟

دوم : اگر عُمَر كافر بود ، چگونه امام ـ يا وكيل وى ـ به كافر ، زن داد ؟ آيا با اين كار ، امام دخترش را در معرض زنا قرار نداد ؟

پاسخ پرسش اول

جاحِظ ، ادعا می‌کند كه اين ازدواج با رضايت خاطر صورت گرفت . وى در كتابش العثمانيّه مى‌گويد :

اقدام على ١ در تزویج اُمّ كلثوم ـ دختر فاطمه بنت رسول خدا ـ به عُمَر بن خطاب با رضايت و رغبت انجام شد .

عُمَر مى‌گفت : شنيدم رسول خدا مى‌فرمود : هيچ سَبَب و نَسَبى نيست که بریده نشود ، مگر نَسَبِ من .

على گفت : اى امير مؤمنان والله‌ ، او بالغ نيست !

عُمَر گفت : به خدا سوگند ، او را براى زناشويى نمى‌خواهم .[٨٦٧]

[٨٦٧]. پيش از اين ، روایاتی را آوردیم که خلاف این ادعا را روشن می‌سازد. عُمَر ، اُمّ كلثوم را در آغوش گرفت و بوسيد و ميل جنسى به او داشت.