معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٨٧
را خشنود نمیسازد . در این زمینه ، مغالطه میکنند و زیر بار این اعتراف ، نمیروند .
احاديثِ شيعه ، به اكراه و اجبار اين ازدواج رهنمون است . این امر ، ما و امامانمان را ـ در عملکردشان ـ معذور میدارد و ازدواجی این چنین ، اهـل سنت را سودمند نمیافتد ، بلکه ظلم دیگری را به قاموس ستم خلفا نسبت به اهل بیت ٤ میافزاید و مسلمانان را به همدردی با یکدیگر بر ضد خلفای ستمگر (کسانی که حرمتی را برای اهل بیت و خویشاوندان پیامبر پاس نداشتند) برمیانگیزد و آنان را پیش مردم (آنگونه که سُنیان میپندارند) محبوب نمیسازد .
به نظر نگارنده ، از طرح چنین بحثهایی در فضای مجازی و ماهوارهها ، بهره اصلی را بیدینان و خدا ستیزان میبرند ، نه مسلمانان با اخلاص . اهل سنت اگر خواستار طرح چنین اموریاند ، باید بر نفرینهایی که بر آنها و پیشوایانشان بازمیگردد ، گوش دهند . دامن زدن به این گونه بحثها ، صفوف اسلامی را میشکافد و اتحاد و همدلی را از بین میبرد .
هنگامی که تهمتها پیاپی بر شیعه سرازیر میشود ، شیعه نمیتواند ساکت بمانـد ؛ به ویژه آن گاه که نیرنگ بازی و تحریف حقایق را آشکارا در کتابهای اهل سنت مینگرد ، سکوت را روا نمیشمارد ؛ یکی میگوید : مُعِز الدَّوله دیلمی ، پس از آنکه یک عالم سُنّی برایش ازدواج عُمَر را با اُمّ کلثوم (دختر علی) بیان کرد ، به مذهب تسنّن بازگشت .
دیگری میگوید : از رهگذر همین ازدواج ، بعضی از جوانان شیعه ، سنّی شدند !
نقل این ادّعاها یا اتّهامها ، در فضای تبلیغاتی و برگذر تاریخ ، اهل بیت و پیروان آنها را بر افشای ستمی که بر آنان رفته است ، یاری میرساند و زوایایی را که نزد دیگران پنهان و ناشناخته است ، مینمایاند .
از این رو ، آنان این سخنان را در راستای دفاع از اعتقاداتشان (و بدان خاطر که