كُلَينى از حُمَيد بن زياد ، از ابن سَماعه ، از محمد بن زياد ، از عبدالله‌ بن سِنان و معاوية بن عَمّار ، روايت مى‌كند كه گفت : از امام صادق ١ درباره زنى پرسيدم كه شوهرش مرده است ، آيا در خانه‌اش عده نگه دارد يا در هرجا كه خواست مى‌تواند دوران عده را سپری سازد ؟ امام ١ فرمود :

بَلْ حَيْثُ شاءَتْ ؛ إِنَّ عَليّاً لمّا تُوُفِّيَ عُمَرُ ، أَتَى أُمّ كُلْثُومٍ ، فَانْطَلَقَ بها إلى بَيْتِه ؛[٨٢٨]

هرجا خواست عده نگه دارد . على ١ چون عُمَر درگذشت اُمّ كلثوم را به خانه خودش بُرد .

در روايت ديگرى از سلیمان بن خالد آمده است که امام ١ فرمود :

فأَخَذَ بِيَدِها ، فَانْطَلَقَ بها إلى بَيْتِه ؛[٨٢٩]

دستش را گرفت و او را به خانه‌اش بُرد .

[٨٢٨]. الكافى ٦: ١١٥ ، حديث ١؛ و نگاه كنيد به ، تهذيب الأحكام ٨: ١٦١ ، حدیث ٥٥٧؛ الاستبصار ٣: ٣٥٢ ، حدیث ١؛ وسائل الشیعه ٢٢: ٢٤٢ ، حدیث ٢٨٤٩٤؛ الاستيعاب ٣: ٢٥٢.

در سنن بيهقى ٧: ٤٣٦ ، حدیث ١٥٢٨٥» و «كنز العمال ٩: ٦٩٤ ، حدیث ٢٨٠١٢» از شَعبى نقل شده است كه على B هفت شب پس از قتل عمر ، اُمّ كلثوم را به خانه خودش انتقال داد؛ ثَورى در جامع خودش اين روايت را مى‌آورد و مى‌گويد: زيرا اُمّ كلثوم در دار الإماره بود.

[٨٢٩]. الكافى ٦: ١١٥ ، حديث ١؛ الاستبصار ٣: ٣٥٢ ، حدیث ٢؛ تهذیب الأحکام ٨: ١٦١ ، حدیث ٥٥٨؛ وسائل الشیعه ٢٢: ٢٤٢ ، حدیث ٢٨٤٩٢.

در «نوادر راوندى: ١٨٦» از امام صادق ١ به نقل از پدرش آمده است: على ١ دخترش اُمّ كلثوم را در زمان عده‌اش ـ آن گاه كه شوهرش عُمَر مُرد ـ [به خانه خودش] انتقال داد؛ زيرا وى در دار الإماره به سر مى‌بُرد.