اول : از شروط ارث نزد اصحاب ، علم به حيات وارث پس از مرگ مُوَرِّث مى‌باشد . اگر شخص بداند كه هر دو با هم مرده‌اند ، هيچ كدام از ديگرى ارث نمى‌برد ، و اگر تقدُّم و تأخُّر و با هم مُردن ، اشتباه شود ، شخص مُشْتَبه ـ نزد اصحاب ـ جز در مواردى كه استثنا شده ، ارث نمى‌برد .

در مسالک ، اجماع بر اين مطلب نقل شده است ، و قَدّاح از امام صادق از پدرش ٣ روايت مى‌كند كه اُمّ كلثوم ، دختر على

تا اينكه مى‌گويد :

در ثبوت اجماع ، تأمُّل است و روايت ، ضعيف مى‌باشد و اصحاب ، احتمال قرعه را در اينجا ذكر نكرده‌اند در حالى كه اگر اجماعی بر خلافِ آن ثابت نشود ، احتمال قرعه ، احتمال صحيحی است (چنان که پیداست) [٨٠٦]

به اين ترتيب ، دريافتيم كسانى در اينجا به امكان سرايتِ احكامِ «ميراث الغَرْقى والمهدوم عليهم» به كسى كه به مرگ طبيعى می‌میرد ، گرويده‌اند ؛ زيرا علت در همه آن‌ها يكى است كه همان مشتبه شدن مى‌باشد ؛ چراكه مرگ هر

[٨٠٥]. فقه الصادق ٣٤: ٣١١.

[٨٠٦]. كفاية الأحكام ٢: ٨٧٩.