معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٥٣
اكنون با خبر ابن حَبيب بغدادى (م ٢٤٥ ھ) در المنمّق فى أخبار قريش به بررسى ماجرا مىپردازيم ؛ وى در كتابش باب جداگانهاى را با عنوان «حروب بنى عُدَى بن کَعْب بن لُؤَی فى الإسلام» (جنگهاى بنى عُدَى در اسلام) مىآورد و در آن به وجود دو شخص اشاره مىكند كه پيش از اسلام ، شديدترين دشمنان پيامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم به شمار مىرفتند : يكى از آنها عُمَر بن خَطّاب بود ، و ديگرى ابو جَهْم بن حُذَيْفَه .
خدا [درِ رحمت را] بر عُمَر گشود و او را به اسلام هدايت كرد ، اما ابو جَهْم بن حُذَيفه بر كفر خويش باقى ماند تا اينكه روز فتح مكه مسلمان شد .[٧٨٩]
چون عُمَر اسلام آورد و اين سخن خداى متعال را شنيد كه : ﴿وَلاَ تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ﴾ [٧٩٠] (زنان كافر را در عقد خويش نگه نداريد) زنش ، اُمّ كلثوم ، دختر جَرْوَل ـ را كه «مُلَيْكه» ناميده مىشد ـ طلاق داد با اينكه وى براى عُمَر ، عُبَيدالله و زيد و را به دنيا آورد .[٧٩١]
اين كار در زمانِ صُلح صورت گرفت و پس از عُمَر ، ابو جَهْم بن حُذَيفه اُمّ كلثوم را زنِ خود ساخت .[٧٩٢]
چون نزاع در ميان بنى جَهْم درگرفت ، عبدالله و سليمان ـ دو پسر جَهْـم ـ پيش زيد بن عُمَر آمدند و از او يارى خواستند ، وى درخواست آن دو را اجابت كرد و گفت : نبايد سركوب شويد و مورد تجاوز و ستم قرار گيريد .[٧٩٣]
بنو جَهْم ، صبح ، به مشاجره خانوادگی مىپرداختند و عصر به جان هم
[٧٨٩]. المنمّق: ٢٩٤.
[٧٩٠]. سوره ممتحنه (٦٠) آيه ١٠.
[٧٩١]. البداية والنهاية ٧: ١٣٩.
[٧٩٢]. الإصابة ٢: ٦٢٨ ، رقم ٢٩٦١.
[٧٩٣]. المنمّق: ٣٠١.