وی در حدیث ، ثقه است جز اینکه اصحاب ما می‌گویند : وی از ضُعَفا روایت می‌کند و بر روایات مُرسل اعتماد می‌ورزد و باکی ندارد که از چه کسی روایت بستاند و نسبت به هیچ کس بدگویی نمی‌کند .

محمد بن حسن بن ولید ، روایاتی را که محمد بن احمد بن یحیی از افراد زیر روایت می‌کند ، معتبر نمی‌دانست :

از ابن موسی هَمْدانی ،

از شخص بی‌نام «عن رجل» ،

از بعضی از اصحاب ما ،

از محمد بن یحیی مُعاذی ،

از ابو عبدالله رازی جامورانی ،

از ابو عبدالله سیاری

از . [٧٧٠]

وی بیش از بیست نفر را استثنا می‌کند و در میان این اسامی ، نام جعفر بن محمد قمی نیست .

این رویکرد ، چه معنایی دارد ؟ آیا این استثنا نکردن ، بدان معناست که ابن ولید ، روایت محمد بن احمد بن یحیی را از جعفر بن محمد قمی ، صحیح می‌داند ؟

با این عدم استثنا ، معنایی را نمی‌رساند ؛ زیرا ابن ولید ، همین افراد خاص را استثنا می‌کند ، چرا که به عدم صحت روایت از آن‌ها اعتقاد دارد ، درباره دیگران متوقف است و نظر خاصی (خدشه یا توثیق) ندارد .

[٧٧٠]. رجال نجاشی