لیکن دلیلی برای آن وجود ندارد ؛ زیرا جعفر بن محمد بن عُبَیدالله ثابت نشده که اَشعری باشد و صِرف روایت هر یک از آن دو از ابن قدّاح ، اتحاد (و یکی بودنشان) را ثابت نمی‌کند .

چنان که ثابت نشده است که احمد بن محمد بن عیسی دارای برادری به نام جعفر باشد .

با اطمینان می‌توان گفت که : جعفر بن محمد اَشعری ، همان جعفر بن محمد بن عُبَیدالله است که [شرح حال آن] خواهد آمد ؛ زیرا جعفر بن محمد اشعری از ابن قَدّاح روایات زیادی را آورده است که تعداد آن‌ها به ١٠٩ مورد می‌رسد و از غیر ابن قدّاح از او روایت ذکر نشده مگر در یک مورد .

اما روایت از ابن قدّاح ، به واسطه جعفر بن محمد بن عُبَیدالله ، از چهار روایت ، فراتر نمی‌رود .

از آنجا که (بر اساس بیان نجاشی و شیخ طوسی) راوی کتاب عبدالله بن میمون قدّاح ، جعفر بن محمد بن عبیدالله است ، به راستی بعید است که روایت راوی کتابش از او ، چهار نفر باشد و روایتِ غیر راوی کتابش از وی ، به ١٠٩ مورد برسد .

در هر حال ، وحید بهبهانی (قدّس سرّه) می‌گوید :

«محمد بن احمد بن یحیی ، از وی روایت کرده است ، و روایت وی از رجالش استثنا نشده است ، و در این ، دلیلی است بر ارتضا و حسن حالِ وی ، بلکه به وثاقتِ وی اشعار دارد» .

پیش از این ، در مقدمه ، در این‌باره ، سخنانی بیان شد .[٧٦٩]

[٧٦٩]. معجم رجال الحدیث ٥: ٦٨ ـ ٧٠ ، رقم ٢٢٤٦.