معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٣٥

وارسی سند روایتِ قدّاح

سخن در چند محور است که بعضی از آن‌ها فهرستی و برخی رجالی و بعضی دلالی‌اند .

بحث فهرستی ، ما را به میزان اعتماد بر این روایت و چگونگی راهیابی‌اش به جوامع حدیثی شیعه و حجیّت آن ـ نزد ما ـ آگاه می‌سازد .

در بحث رجالی ، با افرادی که در سند حدیث قرار دادند ، آشنا می‌شویم ؛ مانند اینکه :

یک : قدّاح ، کیست ؟ آیا وی ، همان میمون بن اَسود است یا فرزند عبدالله بن میمون می‌باشد یا هر دوست ؟

دو : جعفر بن محمد قمی ، آیا ابن عُبَید اشعری است یا شخص دیگری می‌باشد ؟

سه : سخن پیرامون محمد بن احمد بن یحیی اشعری قمی ، و روایتِ وی از جعفر بن محمد قمی .

چهار : چرا نقل خبر قدّاح به کتاب شیخ طوسی اختصاص یافته است و آن را در دو کتاب «کافی» و «من لا یَحْضُرُه الفقیه» نمی‌نگریم .

در بحث دلالی ، به جاهای مبهم و تناقض‌های موجود در این متن (و متن‌های دیگر) اشاره می‌کنیم .

قدّاح

قَدّاح و فرزندش از شیعیان مکه بودند که در آن زمان و حتی هم اکنون شیعیان در مکه اندک‌اند ، برخلاف کوفه که بیشتر ساکنانش در آن روزگار ، شیعه بودند .

کشّی ـ به سندش ـ از ابو خالد قمّاط ، از عبدالله بن میمون ، از امام باقر ١ روایت می‌کند که فرمود : ای ابن میمون ، شما در مکه چند نفرید ؟ گفتم : چهار