دليل ما روايتى است كه اهل سنّت از عَمّار بن اَبى عمار آورده‌اند كه گفت : بر جنازه امّ كلثوم ـ دختر على بن ابى طالب ١ ـ و فرزندش زيد بن عُمَر ، حاضر بودم ، كودک پيش امام نهاده شد و زن پس از كودک و در آن جماعت ، حسن و حسين و ابن عباس و ابن عُمَر و هشتاد نفر از صحابه حضور داشتند .

پرسيدم : اين چه كارى است ؟ گفتند : اين سنت است .

و از طريق شيعه ، آنچه شيخ در روايت صحيح از محمد بن مسلم از امام باقر يا امام صادق ٣ روايت مى‌كند كه گفت [٧٠٤]

و در تذكرة الفقهاء ، هنگام ذكر برخى از فروع فقهى ، مى‌گويد :

اگر جنازه مرد و زن با هم قرار گيرند ، اصحاب ما مى‌گويند : سرِ زن برابرِ وسط (و ميانه) مرد گذاشته مى‌شود تا امام در جايگاهى كه فضيلتِ آن بيشتر است بايستد

و نظر ديگر اين است كه : رأس (و سر) همه برابر هم قرار گيرد ؛ زيرا اُمّ كـلثوم ـ دختر على ١ ـ و فرزنـدش زيد با هم درگذشتند . جنازه آن دو را آوردند ، امير مدينه بر آن دو نماز گزارد و سر و پاى آن دو را مساوى هم قرار داد .

[پيداست كه[ در فعل غير نبىّ وامام ، حُجّتى ]براى مشروعيت عمل] نمى‌باشد .[٧٠٥]

در اينجا هوشيارى علامه حلى و تخطى نكردن او از شيوه‌اش را ـ در اين دو كتابش ـ مى‌نگريم . وى آن گاه كه خبر را در مختلف الشيعه مى‌آورد (كه در آن به فقه اماميه و اختلاف بزرگان شيعه مى‌پردازد) خبر كتاب الخلاف (شيخ

[٧٠٤]. منتهى المطلب ١: ٤٥٧.

[٧٠٥]. تذكرة الفقهاء ٢: ٦٦.