اشکال اخلاقی در سیره عُمَر ، در ازدواجش با اُمّ کلثوم (دختر علی علیه‌السلام) یا خواستگاری‌اش از اُمّ کلثوم (دختر ابوبکر) یا زناشویی عُمَر با عاتکه (دختر زید) منحصر نمی‌شود ، بلکه این سیره ، پیوسته با دیگر زناشویی‌های او ، همراه است و بیشتر آن‌ها با اجبار و زور ، قرین‌اند .

پیش از این ، به گلاویز شدن عُمَر با عاتکه آگاه شدیم تا آنجا که عُمَر بر وی چیره شد و پس از عمل جنسی ، اُف اُف بر زبان آورد ، و سخن اُمّ کلثوم (دختر ابوبکر) که به خواهرش عایشه گفت : مرا به عُمَر می‌دهی ؟! والله ، اگر این کار را کنی ، نزد قبر پیامبر فریاد می‌کشم .[٦٤٤]

نقل این امور (که روح و روان انسان را می‌آزارد) عُمَر و خلافتش را محکوم می‌سازد و برای اسلام و مسلمانان سودمند نمی‌افتد ؛ زیرا به درگیری و دشمنی دایمی میان مسلمانان دامن می‌زند .

برانگیختن مسلمانان ، بارها و بارها ، در این گونه مسائل ، نگارنده را واداشت که به واکاوی در این زمینه بپردازم و نیز این کار ، به امور جدیدی آگاهم ساخت که بر من پوشیده بود و مرا برانگیزاند تا نگاه‌ها را بر آن‌ها و بیانشان معطوف سازم .

هنگامی که پافشاری اهل سنت را از بهره برداری از ازدواج عُمَر با اُمّ کلثوم (دختر علی) دیدم و دریافتم که آن‌ها با این سوء استفاده ، می‌خواهند ، رابطه برادروار میان اهل بیت و صحابه (یا دست‌کم رابطه برادری میان علی علیه‌السلام و عُمَر) را به تصویر کشند (برای دفاع از مذهب شیعه و ردِّ تهمت‌ها و اَنگ‌هایی که به شیعیان می‌زنند) این امور را آوردم و از آن‌ها پرده برداشتم .

اشکال دیگری نیز در زناشویی‌های عُمَر و سیره‌اش وجود دارد که سردرگمی

[٦٤٤]. کنز العمال ١٣: ٦٢٦ ، حدیث ٣٧٥٩٠.