آری ، اگر سخن ابن حجر و ابن عبدالبَرّ را (که اندکی پیش آمد) برگیریم ، می‌توانیم از این اشکال بیرون آییم . آنچه در نسب قریش[٦٣٨] و تاریخ طبري[٦٣٩] و البدایة و النهایة[٦٤٠] آمده است ، آن را تأیید می‌کند ، چرا که آن‌ها نام فاطمه (دختر ولید) را جزو زنان عُمَر نشمرده‌اند ، در حالی که نام دخترش اُمّ حکیم را جزو زنانِ عُمَر آورده‌اند .

آری ، آن‌ها وی را ضمن همسرانِ عُمَر نیاورده‌اند ، بلکه در حوادث سال بیستم هجری از آن یاد کرده‌اند[٦٤١] و گفته‌اند که عُمَر با وی ازدواج کرد .

این مطلب را ابن عساکر نیز در تاریخ دمشق می‌آورد[٦٤٢] و این قول ، در پذیرش نقل ابن حجر و ابن عبدالبَرّ ، ما را به شک می‌اندازد .

باری ، یکی از نویسندگانِ معاصر ، میانِ مادر و دختر ، جمع می‌کند و در کتابش آن دو را از زنانِ عُمَر می‌شمارد .

نویسنده کتاب دراسة نقدیة في المرویات في شخصیة عُمَر بن الخطاب در شماره هفت می‌نگارد :

از زنانِ عُمَر ، اُمّ حکیم است ، دختر حارث بن هشام مخزومی . پس از شهادت شوهر اُمّ حکیم ـ خالد بن سعید بن عاص ـ در جنگ «مَرْج الصُّفَّر» در سرزمین شام ، عُمَر با وی ازدواج کرد .

سپس در شماره ٩ می‌نویسد :

و از زنان عُمَر ، فاطمه است ، دختر ولید بن مُغِیرة مخزومی [مادر

[٦٣٨]. نسب قریش: ١١٥.

[٦٣٩]. تاریخ طبری ٢: ٥٦٣.

[٦٤٠]. البدایة و النهایة ٧: ١٥٦ ـ ١٥٧.

[٦٤١]. تاریخ طبری ٣: ٢٠١؛ البدایة و النهایة ٧: ١١٦؛ الکامل فی التاریخ ١: ٤٥٣.

[٦٤٢]. تاریخ دمشق ٧٠: ٤٤.