اما توضیح بخش دوم سخن وی (مسئله ارث اُمّ کلثوم از عُمَر) این است که زن (خواه نابالغ باشد و خواه بالغ ، و چه شوهر با وی آمیزش کند یا دست نخورده باقی بماند) از شوهر ، ارث می‌برد . حَفْصَه به اُمّ کلثوم ظلم روا داشت و ارث وی را نداد با این ادعا که وی دوشیزه ماند و عُمَر با او همبستر نشد و همین ، خردسالی و عدم آمیزش با وی را اثبات می‌کند ، چه رسد به اینکه دارای فرزندانی از عُمَر باشد .

آری ، خردمندانه نمی‌نماید که امام علی علیه‌السلام (که مسلمانی غیرتمند و عربی ناب و اصیل است) [در توجیه رفتار عُمَر که[ در حضور صحابه نسبت به اُمّ کلثوم بی‌اَدبی کرد و بسا این کار را در مسجد انجام داد ، به دخترش بگوید : ]دخترم ، اشکالی ندارد] عُمَر ، شوهر توست !

باری ، اَخبار ازدواج اُمّ کلثوم با عُمَر ، از روایات ثابت و مُسلَّمی نمی‌باشد که نتوان در آن‌ها خدشه کرد ، بلکه پیچیدگی‌ها و تناقض‌های فراوانی آن‌ها را دربرگرفته است .

اینکه ما جایگزین عقلی برای این ازدواج ارائه دادیم و گفتیم اگر این ازدواج در نظر آید ، با یکی از پسر عموهایش صورت گرفت (نه با عُمَر) بدان خاطر بود که کسانی آن را امری مسلم ـ که نزد همه اهل سنت ثابت است ـ ندانند ، احتمال فراوان دیگری ـ در اینجا ـ هست .

بالاتر از همه این‌ها ، رویکردی در این ماجرا به چشم می‌خورد که می‌خواهد به شخصیت‌های برجسته خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم آسیب زند ، زیرا :

چگونه می‌توان این سخن را راست دانست که علی علیه‌السلام حضرت اُمّ کلثوم را آراست و پیـش عُـمَر فرستاد ، در حالی که آن حضرت و عُمَر ـ هر دو ـ در مدینه بودند و عُمَر در راهش به دار الإماره (یا در بازگشت از آن) می‌توانست اُمّ کلثوم را بنگرد ؟!

اگر تصور کنیم که دیدنِ اُمّ کلثوم در خانه علی علیه‌السلام برای عُمَر دشوار بود یا