این نصوص ، در کتاب‌های معتبر نقل شده‌اند و حالاتِ روانی اشخاصی را که در این ماجرا دست دارند و منشِ شخصی آن‌ها را با زنان ، بروجه خاصی ، به تصویر می‌کشند .[١٧]

شالوده این موضوع به عُمَر ارتباط می‌یابد . بجاست نگرشِ عُمَر را نسبت به زنان و چگونگی رفتارِ وی با آنان را (به طور کلی) بیان داریم سپس حقیقتِ اهداف آشکار و پنهان وی را در ازدواج با اُمّ کلثوم (دختر امام علی علیه‌السلام) بیاوریم .

نادیده انگاری و مدارا و دم فروبستن در این عرصه ، به معنای کتمانِ حقایق و پرده افکندن بر آن‌هاست و چنین کاری را اهل انصاف و آنان که در پیِ حقیقت‌اند ، نمی‌پسندند .

نمی‌توان به وقوع چنین ازدواجی یا عدم وقوع آن حکم کرد و به نتیجه‌ای قانع کننده دست یافت مگر پس از آگاهی به مسائل پشت پرده و ملابسات و پیامدهای آن و بیانِ آنچه از جنبه‌های مختلف به آن مرتبط‌اند ؛ زیرا این امور ، تاکنون از زاویـه علمی و روانی بررسی نشـده‌اند .

نمی‌توان یک جنبه را گرفت و از جنبه دیگر آن چشم پوشید با این ادعا که لازم است چهره‌های دینی را پاس داریم و شخصیت عُمَر را حفظ کنیم و به وی آسیب نرسانیم ؛ زیرا عواطف اهل سنت را جریحه‌دار می‌سازد .

این رویکرد ، درست نیست که برای رعایت اهل سنت باید همه آن روایاتی را که درباره عُمَر و سخنان و کارهای او نقل شده‌اند و احساساتِ سنّی‌ها را جریحه‌دار می‌سازند ، واگذارْد .

بلکه باید امور موجود را به طور کامل ـ از هر نظر ـ بررسی کنیم و با ماجرای ازدواج عُمَر با اُمّ کلثوم ٢ گزینشی و در چهارچوب روایت‌های خاص ، تعامل نکنیم و آن را از امور مسلم و خدشه ناپذیر ندانیم . اگر آنچه را

[١٧]. کسانی همچون: عُمَر ، عمرو بن عاص ، مُغیرة بن شعبة.