مى‌گويند : عُمَر از بوسيدن اُمّ كلثوم و او را در آغوش فشردن و پس زدن دامنش ، نظرِ بد و شهوانى و جنسى نداشت ! چرا كه اُمّ كلثوم در سنّى نبود كه در وى طمع ورزد و پس از آن ماجرا [نيز] بالغ نشد و شأنِ خليفه والاتر از اين كار زشت است ![٤٨٩]

نیز آنچه را عُمَر در توجیه کار خود ، می‌آورد ، پذیرفتنی نیست . وی ، می‌گوید : «إنّي لم أَرِد حَیْثُ ذَهَبْتَ»[٤٩٠] (آنچه را که به دلت آمد ، من قصد نکردم) یـا «إنّي لم أَرِد الـباءة»[٤٩١] (من شهوت و لـذت جنـسی را در سـر نداشـتم) یا «إنّي والله ما أریدها

[٤٨٨]. مجمع الزوائد ١٠: ٣٦٤؛ مسند احمد ٣: ١٨ ، حدیث ١١١٥٤؛ مسند اَبى يعلى ٢: ٤٣٣ ، حدیث ١٢٣٨ ، و ديگر منابع.

در «المعجم الأوسط ٥: ٢٠٢ ، حدیث ٥٠٨٢» آمده است:

چرا گروه‌هايى مى‌پندارند كه خويشاوندى من سودمند نمى‌افتد؟ ! آن چنان كه آنان پنداشته‌اند نيست ! من شفاعت مى‌كنم و شفيع مى‌شوم ، حتى آن را كه من برايش شفاعت كرده‌ام شفاعت مى‌كند ، حتی ابليس براى شفاعت ، دست دراز مى‌كند !

[٤٨٩]. ابن حجر هیتمی در «الصواعق المحرقة ٢: ٤٥٧» مى‌گويد: بوسيدن و در آغوش گرفتن اُمّ كلثوم ، از سوی عُمَر براى نوازشِ او بود؛ زيرا از نظر جثه و سن ، در حدى نبود كه اشتهاى جنسى را برانگيزد تا اين كار حرام باشد ، و اگر خردسالى‌اش نبود پدرش او را [پيش عمر] نمى‌فـرستاد (الشرف المؤبد: ٤٣) نیز نگاه كنيد به ، احقاق الحق ١٨: ٥٥١؛ الصوارم المهرقة: ٢٠٠.

[٤٩٠]. تاریخ یعقوبی ٢: ١٤٩.

[٤٩١]. فضائل الصحابة (احمد بن حنبل) ٢: ٦٢٦ ، حدیث ١٠٧٠؛ معرفة الصحابة (ابو نُعیم) ١: ٧٨ ، حدیث ٢١٥؛ الأحادیث المختاره (مقدسی) ١: ٣٩٨؛ ذخایر العقبی: ١٦٩؛ جامع الأحادیث ١٣: ٤٤ ، حدیث ١٦٦٤.