آری ، ماجرای آرایش را (با تفسیری دیگر) از زبانِ عُمَر و عایشه ، آورده‌اند ؛ سخنی که به این دو شخصیت آسیب می‌زند و عواطف مسلمانان را جریحه‌دار می‌سازد .

در مصنّف ابن اَبی شیبه آمده است که عُمَر گفت :

إذا أرادَ أحدٌ منکم أنْ یحسن الجاریة ، فلیُزَیِّنها وَلیطوف بها یَتَعَرَّضُ بها رزق الله ؛[٤٧٦]

هر گاه یکی از شما بخواهد کنیزش زیبا شود ، او را بیاراید و [در کوچه و بازار] بگرداند و بدین وسیله روزی خدا را بطلبد .

و همچنین از عایشه روایت شده است که کنیزی را آرایش کرد و در [کوچه و بازار] گرداند ، می‌گفت : «لَعَلَّنا نَصْطادُ بها شبابَ قُرَیش» ؛[٤٧٧] شاید بدین وسیله ، بتوانیم جوانان قریش را شکار کنیم .

چنین اخباری ، شرم‌آور است ، دوست ندارم آن‌ها را بیاورم و نمی‌پسندم که این گونه روایات بر سر زبان‌ها افتد ، لیکن روند بحث ناگزیرم ساخت آن‌ها را بیاورم تا روشن سازم که این متون در کتاب‌های شیعه نیست و از اندیشه‌های مکتب تشیّع نمی‌باشد ، بلکه زاییده افکار مکتب خلفاست که به هیچ یک از صحابه رحم نمی‌کند ؛ خواه علی باشد یا عُمَر یا عایشه یا دیگران .

آری ، اهل سنت به این اخبار دست یازیدند تا احکام فقهی خاصی را از آن‌ها بیرون کشند . اگر چنین احکامی جایز باشد با کنیزان رواست ، نه با زنان آزاد ؛ و

[٤٧٦]. مصنَّف ابن اَبی شیبه ٤: ٤٩ ، حدیث ١٧٦٦٦؛ نیز بنگرید به ، کنز العمال ١٦: ٢١٣ ، حدیث ٤٥٦٧٤.

[٤٧٧]. مصنّف ابن اَبی شیبه ٤: ٤٩ و ٤٨٤ ، حدیث ١٧٦٦٤ و ٢٢٣٥١؛ غریب الحدیث (حربی) ٢: ١٨٢ و ١٨٧؛ النهایة ٢: ٥٠٩.