بدین ترتیب ، شاید با تلاش‌های عَمْرو بن عاص یا مغیرة بن شعبه ، دختر ابوبکر [از ازدواج با عُمَر] نجات یافت ، و شاید این ازدواج در حالی صورت گرفت که وی عُمَر را خوش نداشت .

در البدء و التاریخ می‌خوانیم :

وأمّا اُمّ کلثوم ، بنت أبي بکر ، فَخَطَبها عُمَر ، فَکَرِهَتْهُ ؛[٤٧٢]

عُمَر از اُم کلثوم ـ دختر ابوبکر ـ خواستگاری کرد . وی از عُمَر بدش آمد .

در المغنی آمده است :

پس از مرگ ابوبکر ، عُمَر اُمّ کلثوم ـ دختر ابوبکر ـ را از عایشه خواستگاری کرد . عایشه به عُمَر پاسخ مثبـت داد ، در حالی که اُمّ کلثوم کمتر از ده سال داشت ؛ زیرا وی ، پس از مرگ پدرش به دنیا آمد و این اقدام در سال دهم ولایت عُمَر صورت گرفت .

[در هر حال] اُمّ کلثوم ، عُمَر را خوش نداشت .[٤٧٣]

چگونه یک سُنّی عاقل ، نقل این گونه روایات را درباره عُمَر می‌پسندد ؟ برای آن‌ها چه توجیهی دارد ؟ آیا رافضی‌ها این متون را ساخته‌اند یا در کتاب‌های تاریخی و قدیمی اهل سنت ، وجود دارد ؟

در ورای این نقل‌ها و چنگ آویختن به چنین گزارش‌هایی از عُمَر ، چه

[٤٧٠]. صید الخاطر: ٢١٩ ، فصل مخاطر الهوی.

[٤٧١]. غذاء الألباب ٢: ٣٠٥.

[٤٧٢]. البدء و التاریخ ٥: ٧٩.

[٤٧٣].المغنی ٧: ٣٨٤؛ الشرح الکبیر ٧: ٣٨٨.