این حدیث ، بر جواز ازدواج با دختر خُردسال دلالت دارد و رهنمون است به اینکه در حال کودکی ، عروسی و به خانه زفاف فرستادن وی ، اشکالی ندارد ، لیکن شوهر نباید با وی آمیزش جنسی کند مگر زمانی که بداند وی طاقت این کار را دارد .[٤٦٨]

این سخن ابن مازه بخاری ، بیانگر عدم آمیزش و فرزندآوری است ؛ زیرا در عروسی با دختر چهار یا پنج ساله ، باید به نگاه کردن و لذت‌های ظاهری دیگر بسنده کرده در این سن ، آمیزش جنسی تصوّر ناشدنی است .

سخن زُرقانی در شرح المواهب اللَّدُنیّة و کلام نوبختی و شیخ جعفر نقدی (که در آغاز کتاب گذشت) و گفته‌های دیگران ، نگرش ابن مازه را تقویت می‌کند .

شگفتا ! چگونه انسان می‌پسندد که با دختر ٤ یا ٥ ساله ازدواج کند و آن را به خانه‌اش آورد ؟! این کار (از سوی پیرمردی که در دوران پایان عمرش به سر می‌برد) چه معنا می‌دهد ؟!

طبیبان و حکیمان اهل سنت ، به ازدواج نکردنِ پیرمرد با کودک سفارش کرده‌اند تا آنجا که گفته‌اند : از [نشانه‌های] نادانی این است که پیرمرد با کودک ازدواج کند .[٤٦٩]

ابو الفرج ، ابن جوزی ، می‌گوید :

[٤٦٨]. همان ، ص ١٢٩ ـ ١٣١.

[٤٦٩]. المبدع ٧: ٧؛ الإقناع لطلب الإنتفاع ٣: ٢٩٧؛ کشاف القناع ٥: ٩؛ غذاء الأولیاء ٢: ٣٠٥.