زیرا این تصوّر در سخن امام ١ امکان ندارد که بگوییم مقصود آن حضرت از اینکه فرمود : «وی ، کودک است» اُمّ کلثوم ، دختر فاطمه علیها السلام باشد ؛ زیرا وی بزرگ بود (و نه کودک) و توانایی ازدواج داشت و نیز بدان خاطر که پسر عمویش در همان خانه ، با وی به سر می‌بُرد .

مگر اینکه قائل شویم مقصود امام ١ دختری از «اُمّ ولد» (دختر یکی از کنیزان امام که از آن حضرت باردار شد) می‌باشد (نه دختر فاطمه علیها السلام) که بعد از درگذشت حضرت زهرا ٢ به دنیا آمد .

و این احتمال ، اهل سنت را سودی نمی‌بخشد ؛ زیرا آن‌ها می‌خواهند به ازدواج عُمَر با دخـتر فـاطمه ٢ قائـل شوند تا اختـلاف میـان فاطمه علیها السلام و خُلَفا را کمرنگ کنند .

و ماجرای هجوم با خانه فاطمه علیها السلام و اسقاطِ جنین او را لاپوشانی نمایند و نیز در آنچه درباره وفات آن بانو گفته‌اند ، شک برانگیزند ؛ زیرا آمده است که فاطمه علیها السلام در حالی که از دست ابوبکر و عُمَر خشمناک بود ، از دنیا رفت .

ستم به حضرت زهرا ٢ انکار ناشدنی است ، کتاب‌های تاریخ و حدیث بر آن گواه‌اند و میان سطرها و حروف نگارش یافته‌اند با ادعای ازدواجی مشکوک (این ادعا که عُمَر ، اُمّ کلثوم ـ دختر فاطمه ـ را گرفت) نمی‌توان این ظلم [نابخشودنی] را هیچ و پوچ ساخت .

دیگر ادعاهای پولکی نیز چنین‌اند ؛ مانند این سخن که علی علیه‌السلام با «جُوَیْرَیه»[٤٦٤] یا «عَوراء»[٤٦٥] یا «الخنفاء»[٤٦٦] (دختران ابوجهل) ازدواج کرد یا نام گذاری یکی از نوه‌ها و نبیره‌های فاطمه علیها السلام به اسمِ ابوبکر و عُمَر (و تهمت‌های دیگری نظیر این موارد) .

[٤٦٤]. الإصابه ٨: ٧٢.

[٤٦٥]. همان ، ص ٢٥٣.

[٤٦٦]. همان ، ص ٩.