معمای یک ازدواج - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١٧٩

إذا جاءَکُم مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَه وَدِیْنَهُ ، فَزَوِّجوه ؛[٤١٠]

هرگاه شخصی [به خواستگاری] پیش شما آمد که اخلاق و دینش را پسندیدید ، به او زن دهید .

آیا با این صفاتی که در کتاب‌های اهل سنت برای عُمَر ذکر شده است ، وی شایستگی ازدواج با اُمّ کلثوم را داشت ؟

اگر این روایات ، صحیح باشد ، آیا معقول است که امام علی علیه‌السلام با طیبِ خاطر ، دخترش را به مردی با این خلق‌وخوی ، بدهد ؟!

چگونه می‌توان روایاتی مانند آنچه را در بغیة الحارث آمده است ، راست انگاشت ؟!

در کنز العمال می‌خوانیم :

عُمَر برای آمیزش بر کنیزی درآمد . کنیز گفت : من حائضم . عُمَر با وی درآمیخت و دریافت که وی در حال حیض (خونْ روش) است .[٤١١]

قرآن و سنت از آمیزش جنسی با زن در حال عادت ماهیانه ، نهی کرده‌اند ، چگونه عُمَر این کار را انجام می‌دهد ؟

آیا زن در نگاه عُمَر بدین پایه خوار و زبون است ؟!

چرا عُمَر زمام نفس را در اختیار نمی‌گیرد [و آن را رها می‌سازد] تا آنجا که هوای نفس بر او می‌تازد و هر کاری خواست انجام می‌دهد ، سپس پشیمان می‌شود ؟!

آری ، نگرش عُمَر به زنان ، چنین است و این نگاه ، نگرشی زورگویانه و

[٤١٠]. وسائل الشیعه ٢٠: ٧٦ ، حدیث ٢٥٠٧٣.

[٤١١]. کنز العمال ١٦: ٥٦٦ ، حدیث ٤٥٨٨٩؛ بغیة الحارث عن زوائد مسند الحارث: ٤٦؛ شرح العمده ١: ٤٦٨.