اگر ازدواج عُمَر با اُمّ کلثوم ، با زور و اجبار صورت گرفت ، این کار با کنیز زاده علی ، وِزر وبال کمتری در پی دارد ؛ زیرا دست کم این است که نوه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم تحقیر نمی‌شود .

نگاه حیوانی به زنان و آمیزش نامتعارف

بر اساسِ نصوصِ به جا مانده ، نگاه عُمَر به زنان ، نگاه تحقیر آمیز می‌باشد و نگاه انسانی نیست . در نگرش وی ، زن تا زمانی که زیبا و قابل بهره‌وری جنسی باشد ، گرامی است و آن‌گاه که از بازدهی جنسی افتاد ، باید رهایش ساخت تا آنجا که گفته‌اند : عُمَر با زنی ازدواج کرد . میان موهای آن زن ، موی سفید پدید آمد . عُمَر او را طلاق داد .[٣٩٧]

از عُمَر روایت شده است که گفت :

بنتُ الخَمْسین ، عَجُوزٌ مِنَ الغابِرِین ؛[٣٩٨] زن پنجاه ساله ، پیره‌زنی است که دورانش سپری شد .

کتاب‌های تفسیر ، اهتمام عُمَر را به آمیزش جنسی آورده‌اند . این کار ، اشکالی ندارد ، ولی گاه می‌بینیم وی در این نیاز ، احکام دین را نادیده می‌انگارد . داستان آمیزش وی با زنش در شب اول ماه رمضان ، مشهور می‌باشد و به شرح و بیان ، نیاز ندارد ؛ زیرا در آغاز اسلام ، هرگاه مرد افطار می‌کرد و زنش [هنگام افطار[ خواب می‌ماند ، با او آمیزش نمی‌کرد . همچنین اگر شخص ]هنگام افطار] به خواب می‌رفت و غذا نمی‌خورد ، تا زمان افطار روز بعد ، باید منتظر می‌ماند .[٣٩٩]

عُمَر نزد زنش آمد و می‌خواست با او آمیزش کند . زن گفت من [هنگام

[٣٩٧]. بنگرید به ، مصنّف ابن اَبی شیبه ٤: ١٩٥ ، حدیث ١٩٢٥٣؛ الإفصاح: ٣٥.

[٣٩٨]. الذخیره (قرافی) ١: ٣٨٤.

[٣٩٩]. معرفة الآثار ٣: ٣٤٣.