عُمَر کنیز پوشیده‌ای را دید ، درباره‌اش پرسید ، گفتند : کنیز فلانی است . عُمَر چند ضربه شلاق او را زد و گفت : ای فرومایه ، خود را به زنان آزاد شبیه می‌سازی؟![٣٥٧]

از اَنس بن مالک ، روایت شده است که گفت :

کنیزان عُمَر ما را خدمت می‌کردند ، موهاشان را می‌نمایاندند و سینه‌هاشان ، تکان می‌خورد .[٣٥٨]

مانند این متون ، در کتاب‌های حدیث ، فراوان است .

عُمَر از ازدواج عرب با کنیز منع می‌کرد و از کنیزان می‌خواست که سینه‌ها و موهاشان را بنمایانند تا مجالی برای نابخردان و فاسقان فراهم آید که به [خوش‌گذرانی با] آنان بپردازند و زنان آزاد را وانهند .[٣٥٩]

[٣٥٦]. احکام القرآن ٣: ٤٨٦.

[٣٥٧]. الفائق في غریب الحدیث ٣: ١٧١.

[٣٥٨]. سنن بیهقی ٢: ٢٢٧.

[٣٥٩]. این سخن ، از سُدِّی حکایت شده است. بنگرید به ، تفسیر ابن اَبی حاتم ١٠: ٣١٥٥ ، حدیث ١٧٧٨٨؛ الدر المنثور ٥: ٢٢٢؛ الهدایة في شرح بدایة المبتدي ١: ٤٩؛ البحر الرائق ١: ٤٧٤؛ التکملة ٨: ٣٥٧.

ابن حَزْم در «المحلَّی ٣: ٢١٩» بر کسانی که با [استناد به آیه ٥٩ سوره احزاب] ﴿ذٰلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ﴾ (این آسان‌ترین راهِ شناسایی است) حجاب را به زنان آزاد اختصاص داده‌اند ، تاخته است ، می‌گوید: ما از این تفسیر فاسد (که یا لغزش عالم و نگرش سطحی خردمند فاضلی است و یا بهتانِ دروغ‌گوی فاسق) بیزاری می‌جوییم؛ زیرا [بر اساس این تفسیر[ خدا دست فاسقان را ]برای دست‌یازی[ بر آبروی کنیزان مسلمان ، باز گذاشت و این ، مصیبتِ اَبَدی است. حتی دو نفر از ]علمای[ اهل اسلام ، در این ]حکم[ اختلاف ندارند که حرمتِ زنا با زن آزاد ، همچون حرمت زنا با کنیز است ، و حدّ کسی که با زنِ آزاد زنا کند ، مانند کسی است که با کنیز زنا کند (و هیچ فرقی با هم ندارند) و بی‌هیچ تبعیضی ، حرمتِ تعرّض ]و ایجاد مزاحمت] برای زن آزاد ، مانند حرمتِ تعرّض به کنیز می‌باشد.

برای همین (و موارد مشابه این) نباید سخنِ اَحَدی را بعد از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم پذیرفت مگر اینکه با [اسنادِ درست] به آن حضرت مسند شود.