مسئله ازدواج اُمّ كلثوم ، در طول تاريخ ، دستاويزى براى مخالفانِ مكتب اهل بيت ٤ قرار گرفته است و آن را براى مشروع دانستن ماجراى خلافت ـ پس از پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ـ به كار مى‌برند ؛ اينكه امام على ١ رابطه‌اى گرم و صميمى با عُمَر داشت تا آنجا كه با اشتياق ، دختر خردسالِ خويش را به همسرى خليفه درآورد .

پژوهشگران اهل سنت هم‌اكنون نيز به اين ماجرا دست می‌یازند و گوشه و کنار ، لب می‌جنبانند که عُمَر در اقدامی تاریخی ، نوه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را از علی علیه‌السلام خواستگاری کرد و با زناشویی با دختر فاطمه علیها السلام پیوند خود را با رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فزونی بخشید و بر آوای غصبِ خلافت و ستم به امت ، مُهر بطلان زد و اجازه نداد زمزمه‌های اختلاف میان عُمَر و علی ، مسلمانان را پراکنده سازد و بر دامن اسلام ، گرد نشاند .

در كتاب مقام صحابه و زندگى خلفاء راشدين در يک نگاه مى‌خوانيم :

«حضرت على به حضرت ابو بكر و عُمَر و عثمان بيعت نموده و آن‌ها را به عنوان اُولى الأمر پذيرفته و حضرت على دخترش (اُمّ كلثوم) را به حضرت عُمَر داده است و نتيجه اين ازدواج ، پسرى به نام زيد و دخترى به نام رقيه بود» .[١]

و در كتابِ خلافت و انتخاب آمده است :

علامه شبلى در كتاب «الفاروق» مى‌نويسد :

[١]. مقامِ صحابه و زندگى خلفاء راشدين در يک نگاه: ٣٦ ـ ٣٧ (به كوشش عبدالرحيم محمودى ، چاپ اول ١٣٧٦).