[مردک می‌گوید :[ دو متعه در عهد رسول خدا ]رایج[ بود و من از آن دو ، نهی می‌کنم ! ای سوسک ]سیاه] تو که‌ای که از آنچه پیامبر و ابوبکر انجام می‌داد ، بازداری ؟!

در بعضی از متون ، جمله «وَمَن أَنْتَ یا جُعَل» (تو که‌ای ای سوسک) را به عبارتِ «وَمَن أنتَ یا أحْوَل» (تو که‌ای ای کَلاژ) جایگزین کرده‌اند ؛ زیرا در نقل‌های دیگری ، این عبارت ، نزد آنان ثابت است .[٢٤٢]

طَبَرانی از زید بن اَسْلَم ، از عامر بن عبدالله بن زبیر ، روایت کرده است که عُمَر هرگاه به خشم می‌آمد ، سبیلش را می‌تاباند و [در آن] می‌دمید .[٢٤٣] وی سبیل پرپشتی داشت ، کناره‌های آن بُور بود .[٢٤٤]

و دیگر ویژگی‌ها و شمایلی که مورد پسند زنان نمی‌افتد و از چنین تیپ‌هایی خوششان نمی‌آید .

[٢٤١]. تاریخ ابی الفداء ١: ٣٥٣؛ وفیات الأعیان ٦: ١٥٠؛ مرآة الجنان ٢: ١٣٧؛ الشعور بالعور (صفدی): ٢٣٩.

نیز بنگرید به ، الفصول المختاره: ١٥٨ ـ ١٦٢ (ادعاهای ابن اکثم ، مناظره شیخ مفید با یکی از شیوخ اسماعیلی) و همچنین آنچه را در کتاب «التسمیات: ٢٢٦» (اثر نگارنده) آورده‌ایم.

[٢٤٢]. بنگرید به ، تاریخ بغداد ١٤: ١٩٩؛ تاریخ دمشق ٦٤: ٧١؛ تهذیب الکمال ٣١: ٢١٤؛ المنتظم ١١: ٣١٥؛ طبقات الحنابله ١: ٣١٤.

[٢٤٣]. المعجم الکبیر ١: ٦٦ ، حدیث ٥٤؛ در «تاریخ المدینه ٣: ٨٣٩» آمده است: گروهی از بنی‌ثعلبه درباره [اجازه استفاده از] زمینشان ، پیش عُمَر آمدند. وی به تاباندنِ سبیلش پرداخت. عُمَر هرگاه در مسئله‌ای فرو می‌رفت ، این کار را انجام می‌داد.

[٢٤٤]. الإستیعاب ٣: ٢٣٦ ، حدیث ١٨٩٩؛ تهذیب الکمال ٢١: ٣٢٣؛ الجواهر الثمین: ٤٣؛ تاریخ دمشق ٤٤: ١٧.