دهم] وی آن را نپذیرفت و گفت : یکی از موالیان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به نام مهران ، برایم حدیث کرد که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود : بر ما خاندانِ محمد ، صدقه حلال نمی‌باشد .[٢١٠]

از این بالاتر ، عطا می‌خواهد دیدارش را با اُمّ کلثوم ، از طریق امام باقر ١ استوار سازد .

معنای سخن عطاء بن سائب این است که اُمّ کلثوم ، تا حدود سال ١٣٠ هجری زنده ماند (و این سخن ، خبر عجیب و غریبی است) .

در معجم الصحابه و در المعیار والموازنه به اسنادشان از عطاء آمده است که گفت :

مردی از کوفیان در میراثش مرا وصی خود قرار داد و بیان داشت که از موالیان علی بن ابی طالب است . به مدینه آمدم ، بر ابو جعفر ، محمد بن علی ، وارد شدم . فرمود : او را نمی‌شناسم و اُمّ کلثوم (دختر علی) را به من سراغ داد [پیش وی رفتم[ ناگهان دیدم پیره‌زنی روی تختی در خانه‌ای کهنه به سر می‌برد . در خانه ، مشکی آویزان بود ، چشمم را به گوشه و کنار آن خانه می‌گرداندم . وی ، گفت : فرزندم ، آنچه می‌بینی تو را اندوهگین نسازد . من خوبم ]و نیک‌فرجام] .

گفتم : مردی مرا وصی خود ساخت و بیان داشت که از موالیان

[٢١٠]. مُصنّف ابن ابی شیبه ٢: ٤٢٩ ، حدیث ١٠٧١٠؛ مسند احمد بن حنبل ٣: ٤٤٨ ، حدیث ١٥٧٤٦؛ المعجم الکبیر ٢٠: ٣٥٤ ، حدیث ٨٣٧؛ سنن بیهقی ٧: ٣٢ ، حدیث ١٣٠٢٤؛ تاریخ دمشق ٤: ٢٨٤؛ شرح مشکل الآثار ١١: ٢١١ ، حدیث ٤٣٩١؛ مجمع الزوائد ٣: ٨٩؛ شرح معانی الآثار ٣: ٢٨٢؛ الإستیعاب ٤: ١٤٨٦ ، رقم ٢٥٧٧؛ البدایة و النهایة ٥: ٣٤١.