آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٥٥ - فرع اوّل تعزير همخوابگان

ابن مسكان است را دو روايت قرار داده؛ در حالى كه قرينه داريم اين‌ها يك روايت بيشتر نبوده است. در روايت ٢٢، ابن‌مسكان صورت اجتماع مرد و زن را گفته و در روايت ٢٣ هر سه صورت، (اجتماع مرد و زن، دو مرد، دو زن) را متعرّض شده است. بنابراين، نمى‌توان آن را به عنوان دو روايت مطرح كرد.

٦- محمّد بن الحسن بإسناده عن الحسين بن سعيد، قال قرأت بخطِّ رجل أعرفه إلى أبي الحسن عليه السلام ولم أر الجواب فكتب: ما حدّ رجلين وجدا نائمين في ثوب واحد؟ فكتب مائه سوط. [١]

فقه الحديث‌: در اين روايت- كه در گذشته نيز به آن اشاره كرديم- درباره‌ى حكم دو مردى كه زير يك لباس و ازار خوابيده‌اند، سؤال مى‌شود؛ وحضرت جواب را صد تازيانه بيان مى‌فرمايند.

روايات منافى با اين روايات‌

در مقابل اين روايات، دو دسته روايات ديگر وجود دارد كه با يكديگر تنافى ندارند؛ زيرا، مضمون پاره‌اى از آن‌ها اثبات كمتر از صد تازيانه، و مفاد قسمتى ديگر نود و نه تازيانه است؛ ولى هر دو دسته با اين چند روايت معارضه دارد؛ زيرا، اين روايات در مقام اثبات صد تازيانه است.

١- وعنه، عن ابن سنان يعني عبداللَّه، عن أبي عبداللَّه عليه السلام في رجلين يوجدان في لحاف واحد، قال: يجلدان غير سوط واحد. [٢]

فقه الحديث: اين روايت صحيحه دلالت دارد بر اين كه صد تازيانه به استثناى يك تازيانه بر فرد مجرم زده مى‌شود.

تذكّر: صاحب جواهر رحمه الله‌ [٣] فكر كرده اين روايت از «محمّد بن سنان» است؛ به همين‌

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٤١٧، باب ١ از ابواب حدّ لواط، ح ٥.

[٢]. همان، ص ٣٦٧، باب ١٠ از ابواب حدّ زنا، ح ١٨.

[٣]. جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٣٨٤.