آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٦٢ - اثبات شرافت و اهميّت براى زمان و مكان

[حكم من زنى في زمان أو مكان شريف‌]

[مسألة ٦- من زنى في زمان شريف كشهر رمضان والجمع والأعياد، أو مكان شريف كالمسجد والحرم والمشاهد المشرّفة عوقب زيادة على الحدّ، وهو بنظر الحاكم، وتلاحظ الخصوصيّات في الأزمنة والأمكنة، أو اجتماع زمان شريف مع مكان شريف، كمن ارتكب وألعياذ باللَّه في ليلة القدر المصادفة للجمعة في المسجد، أو عند الضرائح المعظّمة من المشاهد المشرّفة.]

حكم زنا در مكان يا زمان شريف‌

حدّ زنايى كه تا كنون مورد بحث قرار گرفت، مربوط به زناى واقع شده در زمان و مكان عادى است؛ ولى در اين مسأله، سخن در اين است كه اگر براى زمان يا مكان اهميّت خاصّى بود، علاوه بر حدّ زناى معمولى، يك عقوبت اضافه‌اى هم با نظر حاكم شرع براى مجرم تعيين مى‌شود؛ مانند كسى كه در ماه رمضان، يا روز جمعه يا ايّامى كه به اسلام يا ائمّه عليهم السلام انتسابى دارد، يا در مكان شريفى مانند مسجد، يا حرم، يا ضرايح ائمه عليهم السلام مرتكب فحشا شود. اين فرد، هم مرتكب زنا شده و هم آن زمان شريف يا مكان شريف را هتك نموده است.

بين زمان‌ها و مكان‌هاى شريف نيز تفاوت است؛ مثلًا زنايى كه در مسجد يا شب‌هاى عادى ماه رمضان واقع شود، با زنايى كه در مسجد الحرام يا شب‌هاى قدر رمضان باشد فرق دارد. و نيز ممكن است چند شرافت با يكديگر جمع شود؛ مانند زنايى كه در ماه رمضان، در شب قدر مصادف با شب جمعه، در مسجد يا مسجد الحرام انجام شود. اين فرد با ارتكاب زنا، شرافت چندين زمان يا مكان يا هر دو را هتك كرده است. از اين رو، نوع تعزيرى كه حاكم انتخاب مى‌كند، به موقعيّت زمان يا مكان و يا هر دو بستگى دارد.

اثبات شرافت و اهميّت براى زمان و مكان‌

فقها نسبت به اهميّت زمان و مكان دليلى نياورده‌اند، ولى مى‌توان بر آن دليل اقامه كرد. از جمله، اين روايت: