آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٣٥٣ - حكم سبّ پيامبران

مى‌گوييم: دشنام‌دهنده انبيا بايد كشته شود؛ خواه نطفه‌اش در حال اسلام پدر و مادرش منعقد شده باشد يا نه. روايت زير مدّعاى ما را ثابت مى‌كند:

الفضل بن الحسن الطبرسي بإسناده في (صحيفة الرّضا)، عن آبائه، عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله، قال: من سبّ نبيّاً قتل، ومن سبّ صاحب نبيّ جلد. [١]

فقه الحديث: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هركس پيامبرى را دشنام دهد، بايد كشته شود؛ و اگر اصحاب پيامبرى را دشنام دهد، بايد تازيانه بخورد.

اگر آن حرف را به صورت قذف بگويد، احكام قذف در حقّ او پياده مى‌گردد؛ زيرا، سبّ اعمّ از قذف است. قذف فقط در باب اسناد به زنا و لواط است، ولى دايره‌ى سبّ وسيع است.

در سند اين روايت نيز بحث است. كتاب‌هايى را كه به امام رضا عليه السلام اسناد مى‌دهند، مانند مسند امام الرضا، فقه الرضا، صحيفة الرضا، آيا واقعاً از آن حضرت است؟ درباره كتاب‌ فقه الرضا به طور اطمينان مى‌توانيم بگوييم: رساله‌ى شرايع پدر مرحوم صدوق رحمه الله است و اصلًا ارتباطى به امام رضا عليه السلام ندارد. ولى در مقام ما، روايت مورد عمل تمام فقها واقع شده است و كسى هم در اين مسأله مخالف نيست؛ فقط مرحوم شهيد رحمه الله در مسالك‌ راه را تغيير داده و توجّه نكرده است. از راه ارتداد نمى‌توان مطلب را به نحو عموم تمام كرد، ولى در اصل مدّعا با ما موافق است. در اين فرع، روايتى مرسل در كتاب‌ مبسوط شيخ طوسى رحمه الله آمده، كه مخالف با اين حكم است:

روي عن علي عليه السلام أنّه قال: «لا اوتي برجل يذكر أنّ داود صادف المرأة إلّا جلدته مأة وستّين، فإنّ جلد الناس ثمانون وجلد الأنبياء مأة وستّون. [٢]

فقه الحديث: امام عليه السلام فرمود: اگر شخصى را نزد من بياورند در حالى كه گفته است:

داود پيامبر با فلان زن زنا كرد؛ او را صد و شصت تازيانه مى‌زنم؛ زيرا، تعداد تازيانه در

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٤٦٠، باب ٢٥ از ابواب حدّ قذف، ح ٤.

[٢]. المبسوط، ج ٨، ص ١٥؛ جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٤٣٧.