آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٢٧٦ - موارد ثبوت تعزير

وأكثروا من سبّهم والقول فيهم والوقيعة وباهتوهم كيلا يطمعوا في الفساد في الاسلام ويحذرهم النّاس ولا يتعلّمون من بدعهم، يكتب اللَّه لكم بذلك الحسنات ويرفع لكم به الدّرجات في الآخرة. [١]

فقه الحديث: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: زمانى كه با افراد بدعت‌گزار در دين و عقايد مردم برخورد كرديد، اظهار برائت و بى‌زارى از آنان بنماييد. در مورد آن‌ها از دشنام و ناسزا بسيار استفاده كنيد؛ حرف‌هاى مختلف درباره‌ى آنان بگوييد؛ به آنان تهمت و بهتان بزنيد- نسخه‌ى بدل، «أهينوهم»، آنان راخوار سازيد، آمده است.- تا طمع بر ايجاد فساد در جوّ اسلام پيدا نكرده و مردم را منحرف نكنند. مسلمانان را از آنان بر حذر داريد تا اطرافشان جمع نشوند و بدعت‌هايشان را فرا نگيرند. خداوند در پاداش اين اعمال براى شما ثواب نوشته و درجات بلند مى‌دهد.

لذا، اگر كسى به قصد جلوگيرى از فساد و انحراف مردم، نه به قصد تسويه حساب و مانند آن، با اهل بدعت مبارزه كرده، حرف‌هاى مختلف درباره‌ى آنان بزند تا در بين مردم رشد نكرده و جا باز نكنند، به او چنين پاداشى داده مى‌شود.

[١]. وسائل الشيعة، ج ١١، ص ٥٠٨، باب ٣٩ از ابواب الامر والنهى، ح ١.