آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٠١ - شرايط مقرّ

[شرائط المقرّ]

[مسألة ٢- يشترط في المقرّ فاعلًا كان أو مفعولًا، البلوغ وكمال العقل والحرّية والاختيار والقصد، فلا عبرة بإقرار الصبيّ والمجنون والعبد والمكره والهازل.]

شرايط مقرّ

بلوغ، عقل كامل، حرّيت، اختيار و قصد در اقراركننده شرط است؛ خواه فاعل باشد يا مفعول. بنابراين، اقرار كودك، ديوانه، عبد، فرد اكراه شده و هازل ارزشى ندارد.

اين بحث با بحث زنا مشترك است و ما در آن‌جا ضمن مسائل متعدّدى به‌طور مشروح مسأله را مطرح كرديم؛ رواياتى مانند: «رفع القلم عن الصبي حتّى يحتلم» [١] و امثال آن بر بلوغ دلالت داشت. در روايتى كه امير مؤمنان عليه السلام مرد واطى به غلام را كشت و غلام را تأديب كرد، حضرت فرمود: «... لو كنت مدركاً لقتلتك ...»؛ [٢] اين‌ها بيانگر عدم ثبوت حدّ در حقّ غير بالغ است.

بقيه‌ى شرايطى كه در اين فرع مطرح شده، بحث جداگانه‌اى غير از آن‌چه در باب زنا گفتيم، ندارد. بنابراين، همين مطالب در حدود ديگر نيز كه مطرح مى‌شود، به همان بحث در اوّل باب زنا اكتفا مى‌كنيم.

[١]. وسائل الشيعة، ج ١، ص ٣٢، باب ١٤ از ابواب مقدّمات حدود، ح ١١.

[٢]. همان، ج ١٨، ص ٤١٨، باب ٢ از ابواب حدّ لواط، ح ١.