سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٨٠ - نقش شناخت گستره، عظمت و اهميت نعمت ها در شکرگزاري از آنها

نعمت‌هاي الاهي که پيش‌تر براي ما ناشناخته بودند و نعمت‌هايي که در آينده براي ما کشف خواهند شد، رهين تلاش و تحقيقات مستمر دانشمندان و عالمان است که اگر آن تلاش‌ها نبود، ما پي به وجود نيروي برق و وسايلي که از طبيعت استخراج شده‌اند و رفاه و راحتي بيشتري را براي ما فراهم آورده‌اند نمي‌برديم. امروزه دانشمندان و محققاني که با هدف استفاده از نعمت‌هاي خدا و يا عزت بخشيدن به مسلمانان و کسب استقلال و رها شدن از وابستگي به بيگانگان در مراکز تحقيقاتي انرژي اتمي فعاليت مي‌کنند، به عبادت خدا و کاري بزرگ و بس ارزشمند مشغول مي‌باشند. کسي که قصد تشرف به حج را دارد، گرچه عبادت حج اصطلاحاً بر اعمال و مناسک خاصي که در مکه انجام مي­شود اطلاق مي‌گردد، اما مقدمات حج نظير نام‌نويسي و اقدام براي مسافرت به مکه نيز عبادت محسوب مي‌شود، چون در نگرش کلان هر کاري که به قصد بندگي خدا انجام مي‌پذيرد عبادت مي‌باشد.

با توجه به اينکه نعمت چيزي است که موجب تکامل انسان مي‌گردد، آنچه که از راه مشروع و حلال به دست مي‌آيد و استفاده از آن جايز مي‌باشد نعمت مي‌باشد و به پاس آنْ انسان بايد شکر خداوند را به جاي آورد. اما درآمد و ثروتي که از راه نامشروع و با رشوه‌خواري، رانت‌خواري، اختلاس و سوء‌استفاده از بيت‌المال به دست مي‌آيد،‌ نقمت و باعث هلاکت و گرفتار شدن انسان به آتش جهنم مي‌گردد و قابل شکرگزاري نيست؛ خداوند درباره چنين ثروت نامشروعي مي‌فرمايد: إِنَّ الَّذِينَ يَأْکلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْکلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا؛[١] «همانا کساني که مال‌هاي يتيمان را به ستم مي‌خورند جز اين نيست که در شکم‌هاي خود آتشي مي‌خورند و به­زودي به آتش افروخته دوزخ درآيند».

پس انسان بايد حلال را از حرام باز‌شناسد و بي‌ترديد کسب علمي که حلال و