سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤١٧ - ضرورت توجه ويژه به نعمت هاي معنوي و شکرگزاري آنها

ما هر قدر درصدد شناسايي نعمت‌هاي خداوند برآييم، بخش اندکي از آنها را مورد شناسايي قرار مي‌دهيم، تازه شناخت ما به آن بخش از نعمت‌ها نيز ناقص خواهد بود و به‌هيچ‌وجه نمي‌توانيم همه نعمت‌هايي که خداوند در پيرامون ما قرار داده و همچنين امکانات و نعمت‌هايي را که در بدن و وجود ما قرار داده بشناسيم و در نتيجه شکر آن نعمت‌هاي بي‌کران از ما ساخته نيست و ما در مقام شکر مي‌توانيم از بخشي از نعمت‌هاي خدا که مورد شناسايي ما قرار گرفته، آن هم به نحو ناقص، شکرگزاري کنيم و از به جا آوردن حق شکرگزاري از يک نعمت نيز عاجزيم. بايسته است که در راستاي شکرگزاري از نعمت‌هايي که امکان شناسايي آنها براي ما فراهم است، از علوم مربوطه استفاده کنيم و حتي­الامکان شناخت فعاليت‌هاي فيزيولوژيک بدن و فعاليت‌هاي اندام و تعاملات آنها با يکديگر و فعاليت‌هاي روحي و رواني انسان و نيز شناخت ويژگي‌ها و خواص پاره‌اي از نعمت‌هايي را که مورد استفاده ما قرار مي‌گيرد براي خود فراهم سازيم. در نظر داشته باشيم که دفع بلاها و حوادث ناگوار و فرشتگاني که خداوند آنان را مأمور کرده که از ما محافظت کنند نيز از نعمت‌هاي الاهي به شمار مي‌روند و ما کمتر به آنها توجه داريم و بابت آنها از خداوند تشکر نمي‌کنيم و حضرات ائمه معصوم(عليهم السلام) در بسياري از دعاها از جمله، در دعاي جوشن صغير، دعاي افتتاح و دعاي ابوحمزه ثمالي ما را به بلاهايي که خداوند از ما دفع کرده است توجه داده‌اند.

ضرورت توجه ويژه به نعمت‌هاي معنوي و شکرگزاري آنها

شايسته است که ما با فراغت بال و در محيطي آرام، لختي به تفکر درباره نعمت‌هاي خداوند بپردازيم و فهرستي از نعمت‌هاي خداوند تهيه کنيم و پيوسته در هر فرصتي که به هريک از آنها توجه يافتيم به حمد و سپاس خداوند بپردازيم. در اين صورت ما ادب بندگي و شکرگزاري از معبود را به جا آورده‌ايم و اندکي از نعمت‌هاي خدا را پاس