سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٩ - عوامل حرمان از مناجات با خدا

عوامل حرمان از مناجات با خدا

با توجه به عظمت مناجات با خدا و اهميت ارتباط با معبود و نقشي که در سعادت دنيوي و اخروي انسان دارد و خسارتي که حرمان از اين توفيق بزرگ الهي متوجه انسان مي‌کند، بايسته است عواملي را که باعث مي‌گردند انسان از مناجات خدا لذت نبرد و از آن محروم بماند بشناسيم. در برخي از روايات اين عوامل معرفي شده‌اند و از جمله در حديث معراج درباره يکي از عوامل حرمان از درک مناجات با خدا، پروردگار عالم خطاب به حبيب خود رسول‌الله(صلى الله عليه وآله) مي‌فرمايد:

يا أحمد لو صَلَّى العبدُ صلاه أهلِ السماءِ والأرضِ ويصومُ صيامَ أهلِ السماءِ والأرضِ ويَطوِي مِنَ الطعامِ مِثلَ الملائکه ولَبِسَ لباسَ العاري ثُمّ أرى في قلِبِه مِنْ حُبِّ الدّنيا ذرّهً أو سُمْعَتِها أو رِئاستِها أو حُليِّها أو زينتِها لا يُجاوِرُني في داري وَلأَنزِعَنَّ من قلِبِه مَحّبتي (ولَأُظلِمنَّ قلبَهُ حتّي يَنساني ولا أُذيقُه حلاوه مَحبّتي)؛[١] «اي احمد، اگر بنده‌اي به‌اندازه اهل آسمان و زمين نماز بخواند و روزه بگيرد و چونان فرشتگان از خوردن غذا دوري گزيند و لباس عابدان بپوشد، سپس در قلب او ذره‌اي از حب دنيا، يا خودنمايي و ريا، يا رياست، يا شهرت‌طلبي و يا علاقه به زينت دنيا ببينم، او را از جوار خويش محروم مي‌سازم و محبت خود را از دلش خارج مي‌سازم (و چنان دلش را تاريک مي‌گردانم تا مرا فراموش کند و هرگز شيريني محبتم را به او نمي‌چشانم)».

در اخبار حضرت داوود(عليه السلام) آمده است که خداوند خطاب به او فرمود: مَا لِأَوْلِيَائِي وَ الْهَمَّ بِالدُّنْيَا إِنَّ الْهَمَّ يُذْهِبُ حَلَاوَه مُنَاجَاتِي مِنْ قُلُوبِهِم‌؛[٢] «نبايد دوستان من همّ و