سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٧ - گونه هاي هدايت الاهي

البته هدايت تشريعي از اهميت فوق‌العاده‌اي بر‌خوردار است و قابل مقايسه با ساير هدايت‌ها نمي‌باشد، و حتي اهميت آن از هدايت فطري بيشتر است چون اولاً: قلمرو هدايت فطري نسبت به هدايت تشريعي محدود است و بسياري از بايستي‌ها و نبايستي‌ها و دستورات تعالي‌بخش در ابعاد گوناگون زندگي انسان فراتر از افق هدايت فطري است. ثانياً: اگر هدايت تشريعي نباشد، هدايت فطري بدون پشتوانه مي‌گردد و در مقابل عوامل گوناگون گمراهي که از درون و بيرون انسان را به ضلالت سوق مي‌دهند، بي‌اثر خواهد گشت.

٥. هدايت خاص تکويني: اين هدايت خود به دو بخش تقسيم مي‌گردد. بخش اول به پيامبران و اولياي خاص الاهي اختصاص دارد و در قرآن گاهي با واژه «اجتبا» و «رفع درجات = بلندمرتبگي» از آن ياد مي‌شود. نظير آيه وَلَکنَّ اللّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاء فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَلَکمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ؛[١] «وليکن خدا از فرستادگان خود هرکه را خواهد برمي‌گزيند. پس به خدا و فرستادگان او بگرويد و اگر ايمان آوريد و پرهيزکاري کنيد شما را مزدي بزرگ باشد».

همچنين در آيه‌اي ديگر خداوند مي‌فرمايد: وَتِلْک حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَّن نَّشَاء إِنَّ رَبَّک حَکيمٌ عَلِيمٌ؛[٢] «و اينها حجت ما بود که به ابراهيم در برابر قومش داديم. هرکه را بخواهيم پايه‌ها بالا مي‌بريم، که پروردگارت درستکار و داناست».

بخش دوم هدايت خاص تکويني ويژه مؤمنان است و غيرمؤمنان از آن بهره‌اي ندارند. هدايت خاص تکويني در قرآن در مقابل ضلالت به ‌کار مي‌رود و در بسياري از آيات تابع اراده الهي معرفي شده و آمده است که خداوند هرکس را بخواهد هدايت