سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٩ - مؤمن و بيم از لغزش و گرفتار شدن به عذاب الاهي

در اختيار او قرار داده گناه مي‌کند و به تمرد و تخلف از فرمان مالک خود مي‌پردازد، جا دارد که براي هميشه از شرم و خجالت در پيشگاه خداوند سرافکنده گردد. اما افسوس که پرداختن به امور دنيا و گرفتاري‌ها انسان را غافل مي‌سازد.

ماه مبارک رمضان، به‌خصوص سحرهاي آن‌که انسان فارغ از گرفتاري‌ها و اشتغالات روزانه و در فضايي آرام و خلوت مي‌تواند به راز و نياز و عبادت خدا بپردازد، فرصت ارزشمندي براي توجه به خويشتن و رفتار ناپسندي است که از انسان سرزده است. فرصت‌ مناسبي براي انديشيدن در عاقبت گناهاني است که گرچه انسان توجه ندارد، اما ارتکاب آنها اعلان جنگ با خداست. تمرکز در آثار گناه و زشتي آن و توجه به اينکه گناه، اعلان جنگ با خداست، چنان احساس شرم و خجالتي را در انسان برمي‌انگيزد که در آن حالْ انسان آرزو مي‌کند که در زمين فرو رود. همچنين باعث ترس از عذاب الاهي مي‌شود، البته انسان بايد مواظب باشد که اين ترس باعث يأس از رحمت الاهي نگردد؛ چه‌ اينکه يأس از رحمت الاهي خود گناه بزرگي است. انسان درهرحال بايد به خداوند اميد داشته باشد و بر اين باور باشد که مي‌تواند عنايت و توجه خداوند را به‌سوي خود جلب کند و با توفيق الاهي به اصلاح نفس و جبران رفتارهاي زشت خود بپردازد.