سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٧٧ - نقش اعتقاد به مالکيت مطابق خداوند در شکرگزاري از او
يا وقتي چشممان را باز و بسته ميکنيم، توجه داشته باشيم که خداوند اين نعمت بزرگ را در اختيار ما نهاده و همچنين با توجه به نعمتهاي بيشماري که پيرامون ما قرار دارند، به خداوند توجه يابيم و به شکرگزاري از او پردازيم. چون کساني نباشيم که فقط به شکم و شهوت خود توجه دارند و از منعم و خالق هستي غافلاند. کساني که خداوند درباره آنها ميفرمايد: أُولَـئِک الَّذِينَ طَبَعَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَـئِک هُمُ الْغَافِلُونَ؛[١] «آنان کسانياند که خدا بر دلها، گوشها و چشمهايشان مهر نهاده است و آنان خود غافلاناند».
در جاي ديگر به رسول خدا درباره آن اسيرگشتگان در دام شکم و شهوت ميفرمايد: ذَرْهُمْ يَأکلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلْهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ؛[٢] «واگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو سرگرمشان کند، زود است که بدانند».
کسي که نيروي عقل در او زنده و هشيار است و در غفلت به سر نميبرد، وقتي به پديدههاي پيرامون خود مينگرد، به نوري که از خورشيد ميتابد و به آسمان آبي باشکوه و باعظمت مينگرد و به جلوهها، زيباييها و شکوهي که در سراسر پديدهها وجود دارد مينگرد، سر تعظيم در برابر خالق حکيم و عليم که همه پديدههاي عالم جلوهاي از شکوه و عظمت اوست فرود ميآورد. همچنين او وقتي به اعضا و جوارح خود مينگرد و تا حدي به ارزش و اهميت آنها واقف ميگردد، به شکرگزاري خداوند ميپردازد که او را از آن نعمتهاي بزرگ و بيبديل برخوردار ساخت. نعمتهايي که با فقدان هريک از آنها زندگي براي انسان تيرهوتار و تباه ميگردد. چند سال قبل مقام معظم رهبري در ماه رمضان و در ديدار با مسئولين و کارگزاران نظام با هدف توجه دادن آنها به نعمتهاي الاهي و شکرگزاري از آنها فرمودند: پس از آنکه من مورد
[١] نحل (١٦)، ١٠٨. [٢] حجر (١٥)، ٣.